Dag 9: Strabrechtse Heide - De Pan
schaapskudde op de Lange Bleek
Nu moeten we toch echt weer met de auto naar het startpunt, anders gaat de aanloop wel
erg lang duren. De parkeerplaats bij de kerk van Sterksel, daar begint vandaag onze route.
Het is nog fris wanneer we op pad gaan maar de zon straalt aan de hemel. Een prachtige
dag, al is er behoorlijk wat wind. Zo’n klein dorp als Sterksel ben je snel uit,
nadat we het Sterksels kanaal zijn overgestoken zijn we al in de natuur.
kapelletje, bij Huize Providentia, kale schapen, rups van de phegeavlinder
Eerst maar eens ’n kapelletje. Hoewel we nog niet eens op de route van het Pelgrimspad
zitten, past dat wel bij de sfeer van vandaag. Daarna over zandwegen langs Huize Providentia
naar de Lange Bleek. Langs de lanen bloeien de laatste eiken en beuken. Wat gaat het voorjaar
hard!
Voor het eerst lopen we over de hei. Dat zal vandaag niet voor de laatste keer zijn! De
schaapskudde is op pad. De lammetjes zijn al niet echt klein meer en de moeders zijn hun
wintervacht kwijt. Op het pad zien we talloze rupsen van de phegeavlinder.
De aanloop is dus geweldig, en we verheugen ons al op het stuk Strabrechtse Heide dat komen gaat. Helaas loopt het hier een beetje mis. Het pad dat op de digitale kaart zo mooi leek, loopt dood bij een hermetisch afgesloten hek. Na een stukje provinciale weg (over het fietspad weliswaar) blijkt de tweede mogelijkheid afgesloten te zijn tijdens het broedseizoen ... dan nog maar wat extra fietspad totdat we bij de bosrand zijn.
Hoenderboom, Beuven
Eindelijk kunnen we dan gaan genieten van het uitzicht over de heide. Veldleeuweriken die
opvliegen en weer neerfladderen, roodborsttapuiten op paaltjes, en overvliegende ganzen.
Dit pad is gewild bij vogelaars, die hier en masse door hun grote telescopen staan te turen.
Door de afgesloten paden missen we een klein stuk van de officiële Pelgrimspadroute, maar
gelukkig niet het pad langs het Beuven. Het is nog vroeg en daarom rustig. Een gelukje want
we moeten het pad delen met de fietsers. ’s Middags kan het hier ongelofelijk druk
zijn en zijn alle bankjes continu bezet. Nu hebben we onze pauzeplek voor het uitkiezen.
Lekker in de zon en met uitzicht op het ven genieten we van de eerste beker thee.
knuppelbruggetje, Keelven, verdrietige kabouter, bloeiende eik
Daarna gaan we via bos, hei en ven verder naar het zuiden, om opnieuw de provinciale weg over te steken. In het bos waar we nu doorheen lopen heeft de gemeente Someren een Bos- en Natuurleerpad uitgezet. Het lijkt wel of ook het enorm kronkelende pad speciaal hiervoor is aangelegd. De meeste informatie op de bordjes is wel bekend. We kunnen ons goed voorstellen dat kabouters verdrietig worden van colablikjes en plastic zakjes die als zwerfafval in de bossen worden achtergelaten!
Na het Keelven heben we de vennen gehad voor vandaag. Ondanks de wind is het warm in het
bos. De zon schijnt ons vol in het gezicht, vanavond zullen we een flink kleurtje hebben!
Is het door de warmte dat de paden in De Pan zo lang lijken, of komt het door het mulle zand?
Of ligt het er gewoon aan dat we er bijna 25 km op hebben zitten ... Eenmaal van de route
af is het nog tweeënhalve kilometer terug naar de kerk. Het bankje bij het tweede kapelletje
van de dag is dan ook welkom. Hmm, het laatste fruit. Het was weer een prima wandeldag met
veel natuur.