Dag 6: Steensel - Waalre
Volmolen bij Waalre
Jawel, eindelijk is het zover: we kunnen een etappe starten vanaf huis! Dat is toch
wel ideaal. Op ons gemak opstaan en de krant lezen, alles rustig inpakken en toch
om 8 uur op pad!
De GPSr wordt aangezet om de track te registreren, verder hebben we het ding nauwelijks
nodig. Het is immers onze eigen achtertuin, en die kennen we na jaren wandelen en
fietsen in de omgeving echt wel.
Eerst via een mooie omweg richting Steensel. Vanaf het punt waar we de vorige keer de route van het Pelgrimspad verlieten is het minder dan 9 km naar huis. We hoefden ons bij het plannen van het rondje dus niet druk te maken over wel of niet omlopen. Het resultaat: ruim 20 km, is immers makkelijk te doen.
dichtbij huis en toch anders, Heuvelse Putten
Toch is het soms nog een klein beetje verrassend, vooral net na de start. We lopen
regelmatig over de Dreefstraat in ons dorp maar eigenlijk altijd in de tegengestelde
richting! En zo zijn de uitzichten weer net iets anders.
Boven de weilanden in de buurt van de Dommel buitelen de kieviten al rond. Da’s
goed voor het echte voorjaarsgevoel. De wilgen beginnen nu goed in de katjes te raken.
In de berm bloeit verder opvallend weinig. Waar is het speenkruid??
Déjà vu is wel de Heuvelse Putten. Hoe lang is het geleden dat we hier waren? Bij de ingang is het nodige gekapt, rond een van de 'putten' is het juist enorm dichtgegroeid met riet.
langs de Dommel, Kleine Vlasroot, Grote Vlasroot, gagel
Mooi plekje 1 achter de rug, hebben we nu een wat saaier stuk voor de boeg. Eerst langs de OL Vrouwedijk - dat past nog wel bij een Pelgrimspad, dit is immers de route van de bedevaart van o.a. Waalre naar OL Vrouw ter Eik in Meerveldhoven. Daarna een heel stuk bijna langs de A67. Waar wij lopen is het rustig, we komen geen auto tegen. Maar lekker wandelen is natuurlijk iets anders, met de snelweg naast je.
Doel is de westoever van de Dommel. Een prachtig pad langs de meanderende beek, dan wat bos en tenslotte - na een eerste theepauze - het Kleine en Grote Vlasrootven. De zon schijnt, de vogels zingen. De zanglijster blijkt alweer wakker te zijn en de vinken hebben hun ‘slag’ te pakken. De oevers van het Grote Vlasrootven hebben een paarse zweem. Wat staat hier veel gagel in knop! Op de visvijver waar we vervolgens langslopen, dobberen niet alleen wilde eenden maar ook de nodige tafeleenden rond.
Run of Rijn?, bomenlaantje
Een stukje bos, op weg naar de Run. Tot nu toe waren de paden prima te belopen maar hier in het broekbos is het wel erg vochtig! In Het Goor - een broekbos ten westen van de beek - kun je echt goor worden. Thuis zullen de schoenen goed ontmodderd moeten worden en de wasmachine krijgt ook werk ...
En dan komen we via een pad langs de bosrand uit op het tracé van het Pelgrimspad. Het echte werk kan beginnen. Eerlijk gezegd valt het een beetje tegen. Een bijna kaarsrecht fietspad naar Broekhoven, daar langs de drukke weg naar Walik en vervolgens richting Riethoven over de verharde (en ook drukke) weg.
bij camping de Volmolen, plaetse op Loon
De rust keert pas weer wanneer we kunnen afslaan naar de Einderheide (overigens een
bosgebied). Tijd voor een boterham, bankjes genoeg. Tot onze verbazing kennen we toch
nog niet alle paadjes in de streek. De boerenpaden waar we overheen gaan richting de
Volmolen belopen we voor het eerst.
Met nog een klein stukje Dommel als toetje komen we uit op de camping en zien we de
Volmolen liggen. Inmiddels de derde versie die we op deze plek zien (in de tijd dat
we in deze streek wonen is er twee keer brand in de molen geweest). De huidige molen
doet zichzelf eer aan.
monumentale boerderij op Loon, kerkenpad
Dan wordt het wel heel erg bekend, alweer een stuk dat we vaak lopen maar dan in tegengestelde richting. In het buurtschap Loon, met zijn mooie plaetse, nemen we het kerkenpad richting dorp - en huis. De morgen is amper voorbij en toch heerlijk bijna 21 km gelopen. De volgende keer nog eens starten vanaf huis!