Dag 4: Middelbeers - Vessem
wintersfeer op de Landschotse Heide
Het is alweer veel te lang geleden dat we een stuk over het Pelgrimspad liepen. Drukke
weekends, korte dagen, een driedaagse wandelvakantie in Twente en veel sneeuw aan het
einde van 2010 ... maar wat in het vat zit verzuurt niet!
Eigenlijk zijn ook eind januari de dagen nog aan de korte kant, en bovendien kan het
’s nachts behoorlijk vriezen. Dan is het wel handig als de route dicht bij huis
is: ook voor een tochtje van 20 km is de verhouding reistijd/wandeltijd dan nog acceptabel.
We starten deze keer in Vessem. De auto vindt een prachtige plek bij de plaatselijke
supermarkt (achteraf was er op het kerkplein, dat aan het Pelgrimspad ligt, ook meer
dan genoeg plaats). Mutsen op en dikke wanten aan, en dan kunnen we op pad.
Bekend terrein vandaag - dat zal nog wel een aantal wandeldagen zo blijven. Eerst langs
de rand van het dorp en door het bos naar de Mariakapel. Het hek is nog dicht, we zijn
ook nog vroeg. We steken de weg over en gaan verder door het natuurgebied Buikheide.
Alles is wit, alles is stil. Het stapt lekker door. Koud weer heeft zo z’n voordelen:
daar waar het pad een paar dagen geleden bijzonder modderig geweest moet zijn, is nu
de ondergrond stijf bevroren. Dat scheelt veel gesop!
onder de sterrenhemel, resultaat van de vorst
Langzamerhand komen we op zeer bekend terrein: ons vorige rondje Pelgrimspad kwam ook
langs de kleine Beerze. Destijds liepen we van noord naar zuid, deze keer van zuid naar noord.
Middelbeers komt in zicht, maar daar zijn we vorige keer al geweest. We kunnen afslaan richting
Landschotse heide. Vlak voordat we het begrazingsgebied binnenlopen staat daar een mooie
picknickbank. Tijd voor thee, en dan maar meteen een boterham want er zitten al ruim 11 km op.
Het uitzicht is prachtig maar de pauze wordt toch kort: zodra je stil zit merk je hoe koud het nog is!
langs de Beerze, op de Landschotse Heide
De Landschotse heide is ruim bedeeld met grote vennen. Dit is tot nu toe toch een van de
mooiere gedeeltes van de route. Op de vennen ligt overal ijs. Waarschijnlijk te dun om
al op te schaatsen. Honden kunnen er al wel op uitglijden!
Ook hier zijn de paden behoorlijk nat (geweest ...). De bevroren plassen zijn soms padbreed.
Echt mazzel, dat we hier met dít weer zijn.
Na een ruim rondje om de vennen komen we opnieuw bij boerenland. Paden langs slootjes,
af en toe een stukje over de verharde weg. Nergens is het druk. Het loopt wel lekker en
we schieten goed op. Een tweede pauze is niet meer nodig, slechts een korte stop om nog
wat boterhammen uit de rugzak te halen.
Na krap 4 uur doemt Vessem weer op. We komen nu langs de Jacobushoeve, een bekende pelgrims-pleisterplaats. Voor een bezoekje zijn we echter te vroeg. Dan maar meteen verder naar de auto. Thuis warme chocomel, dat hebben we best verdiend.