Dag 7: Waalre - Hut van Mie Pils
Meeuwven
Mmm, nog een etappe die start vanaf huis. De gang zit er weer in, een derde wandeldag deze maand. Het is ook zulk geweldig weer! Het gaat nu wel een heel bekende ronde worden: eerst via de officiële route naar de Hut van Mie Pils en daarna terug via de Groote Heide en Valkenhorst.
Meertjesven, bij het Achtereind
Vanwege de ingang van de zomertijd starten we ietsje later dan normaal, anders is de nacht helemaal zo kort. Half negen op pad, dat is toch nog een respectabele tijd. Bij Loon pikken we het pad op en lopen richting het Meertjesven. De lucht zit nog dicht maar dat moet volgens internet in de loop van de ochtend veranderen. Voorlopig zorgen én het vroege tijdstip, én de bewolking ervoor dat het ongekend rustig is bij het ven.
Als eenmaal de N69 is overgestoken zetten we koers naar het Achtereind. Heerlijk rustig is het hier in het bos. Op onze eigen ‘standaardronde’ slaan we hier altijd af en gaan langs de Tongelreep naar Valkenswaard. Nu lopen we door naar het Meeuwven. Hier blijkt dat hondenuitlaattijd is aangebroken. Ook vallen de eerste gaten in de bewolking. Ja, dat ziet er goed uit!
vochtig bos, vochtig pad
Aan de andere kant van de A2 verlaten we de route. Voor de volgende etappe is café De Hut van Mie Pils namelijk een prima uitvalsbasis. Na een érg modderig pad door het bos - een paar weken geleden is dit waarschijnlijk onbegaanbaar geweest - komen we op de hei. De vennen strekken zich voor ons uit. De lucht trekt helemaal open, tijd voor de eerste pauze. Dit gebied kennen we als onze broekzak, we weten dus precies waar de bank met het mooiste uitzicht staat.
uitzicht over de Groote Heide, uitlopende lijsterbes, pauze op een mooie plek, ven met paarden
Lijsterbes en vogelkers lopen al uit. Graafwespen zijn al druk aan de slag geweest, getuige de hoopjes gekleurd zand langs de rand van het pad. De vennen rijgen zich aaneen. Behalve enkele ruiters komen we niemand tegen. Dit is echt genieten.
Veel te vlug naar onze zin komen we bij het volgende viaduct over de A2. Er is een kaarsrecht pad van hier naar de Leenderweg maar we kunnen ook een klein ommetje maken over de Spinsterberg. Dat doen we anders eigenlijk nooit, en zo blijkt: daar hebben we beslist iets aan gemist. Nog een paar vennen, en een bank in de luwte, heerlijk in de zon. Jassen en truien kunnen nu definitief in de rugzak. In de top van een vliegden strijkt een veldleeuwerik neer. Gelukkig, ze zijn er dus nog (al schijnen ze wel steeds zeldzamer te worden).
Spinsterberg, Tongelreep, visvijvers
Na een klein stuk fietspad langs de drukke Leenderweg komen we terug in de rust. Het gebied van de viskweekvijvers is grotendeels afgesloten maar gelukkig loopt er een mooi pad langs de rand. De uitkijktoren, waar we vroeger vaak gepauzeerd hebben, is afgebroken! Geen idee waarom dat gebeurd is, zo lang stond de toren er nog niet dus verrot kan hij nog niet zijn! In ruil daarvoor 'krijgen' we onze eerste eerste exemplaren van dagpauwoog en klein koolwitje. Die genieten ook alvast van deze prachtige voorjaarsdag.
Eenmaal bij het wandelpark van Valkenswaard aangekomen nemen we voor het laatst pauze. Nog eens een bankje in de zon, op een mooie rustige plek met uitzicht op een vennetje. Het kan niet op vandaag. Daarna lopen we min of meer over de oude spoorbaan richting huis.