Dag 13: Vuur!
het is weer vuurtjesdag
Vrijdag wordt een echte regendag, maar ach wanneer je de hele vakantie hebt kunnen
wandelen is dat niet zo’n groot probleem. Vandaag is het nog anders, een betere
vuurtjesdag kunnen we ons waarschijnlijk niet wensen.
Dus staan we op redelijke tijd op en maken een laatste boodschappenlijstje voor de
Coop. Daar is volop keus uit barbecueworst, van heel groot tot mini. De ervaring heeft
inmiddels wel geleerd dat een groot formaat worstje moeilijk echt warm wordt. Dus nemen
we een verpakking kleintjes mee. Gezond gaat het ook worden, met een zak gemengde sla
en maïskolven.
mooie plek aan de Oeschinensee, gereedschap voorbereiden
Niet al te laat gaan we op pad naar de Oeschinensee. Hoe later, des te zweteriger wordt
immers het pad. We lopen zoveel mogelijk door het bos. Toch hebben we het warm als
we na een uurtje bij het meer staan.
Het is nog redelijk rustig, al rookt hier en daar al een vuurtje. We zien een mooie plek
die nog vrij is: op een rotsstrandje, met een vuurplaats en een liggende boomstam om op
te zitten. Er ligt zelfs nog een voorraadje hout!
fraaie boktor, dit is genieten
Het hout is niet echt een probleem, we zijn een plek gepasseerd waar wat bomen omgezaagd
zijn. Er liggen bergen losse takken. Wat een service voor de stokers onder ons.
Terwijl Fanny extra hout zoekt maakt Hans de vuurplaats schoon. En dan wordt het weer
spannend: gaat ons vuurtje lukken dit jaar? Het valt niet mee om de lucifers lang genoeg
brandend te houden, zodat de aanmaakblokjes vlam kunnen vatten. Het vuur lijkt daarna goed
te branden maar dooft toch langzaamaan weer uit. Tweede poging, en nu wel met succes!
lekker barbecuen
De kleine worstjes zijn ook een succes. Ze worden mooi bruin en worden snel warm. Bovendien
hebben we nu per persoon drie worstjes, dan ben je meteen iets langer bezig. De maïskolven
gaan na het worstjes braden in aluminiumfolie in de hete as. Mmm, helemaal niet gek!
Zo schiet de ochtend snel op. Kopje thee, fruit, yoghurt. Het begint wel écht druk te worden.
Veel mensen wagen zich in het water om te gaan zwemmen (het duurt nooit lang, daarvoor zal
het water toch te koud zijn).
Na drie uur luieren pakken we alles weer in en stappen voor het laatst deze vakantie naar
beneden. Bij Chalet Heimelig lokt het terras. Van een boek lezen komt niet veel, in de zon
zak je makkelijk weg. Dat mag best na bijna twee welbestede wandelweken!