Dag 1: Business class aan de Oeschinensee
Edelweiss Air
Na een dag inpakken, poetsen en opruimen kruipen we om 9 uur ’s avonds nog
even in bed voor een paar uurtjes slaap. Daarmee kunnen we de eerste vakantiedag wel
toe, heeft de ervaring geleerd.
Voor de zaterdag is in Duitsland en Zwitserland veel regen voorspeld. Dus de jassen
en paraplu’s liggen grijpklaar op de achterbank. Niet nodig in Duitsland! Er
vallen de nodige buien maar niet tijdens de pauzes. In Brohltal is het licht uitgevallen.
Heel de parkeerplaats in het pikkedonker, en verder niemand die de benen strekt.
Unheimisch! In Bruchsal gaat dat beter. Daar lopen we net als vorig jaar het rondje
om de plas.
pauze in Oberbipp
Zwitserland ziet er bij binnenkomst grauw en druilerig uit. Toch blijft het droog en
af en toe verschijnt zelfs de zon. Dit is echt veel beter dan voorspeld. Ons hoor je
niet klagen! Na een lekkere picknick bij Oberbipp rijden we klokslag 11 uur Kandersteg
binnen. Ons appartement wordt nog schoongemaakt. We zetten de auto op de parkeerplaats en
vissen de bergschoenen uit de kofferbak. Rugzakken vol met lekkers voor de lunch, en op pad!
Dankzij de bewolking is het niet zo heet richting Oeschinensee. Maar ... natuurlijk
loopt het zweet toch in straaltjes. Erebia’s en witjes fladderen volop rond. Tussen
de wolken door zijn toch wat bergwanden te zien. Het voelt aan als thuiskomen.
ja, de Oeschinensee!
Aangekomen bij de Oeschinensee zoeken we onze favoriete picknickbank op. Hé, die is
vernieuwd! Edelweiss Air (vast ’n dikke sponsor) heeft hier een rijtje van drie
vliegtuigstoelen neergezet, uitgevoerd in onvervalst Zwitsers hout. Ideaal voor een
foto voor het thuisfront.
We nemen het ervan. Broodjes gezond met kaas en eiersalade, aardbeien en natuurlijk
een flinke kop thee. Het weer houdt zich fantastisch!
erebia, boomkunst, lekker soezen, Turkse lelie
Na de lunch lopen we een eindje langs de noordkant van het meer en lopen daarna terug
via het ‘hoge’ pad richting kabelbaanstation. Een gedeelte hiervan hebben
we nog nooit gelopen. Het laatste stuk wel, maar dan altijd omhoog. Het pad is naar
beneden toch een stuk lastiger. Het kan natuurlijk ook zo zijn dat de vermoeidheid ons
parten begint te spelen.
Weer op honk laden we de auto uit en verbazen ons over het appartement. Privé-eigenaren
kunnen je altijd weer verrassen. Nog nooit eerder hadden we een huisje mét piano, en
in de keuken kun je walsen. Groot fornuis met oven, drie spoelbakken en misschien wel
20 keukenkastjes - voor het merendeel gevuld met stápels serviesgoed. We kunnen de hele
vakantie vooruit zonder te hoeven afwassen.
Dan de verplichte tocht naar de Coop. Op het brood na kunnen we de boodschappenlijst
goed afwerken. Tot en met dinsdag zitten we gebeiteld. Voor brood gaan we langs de warme
bakker. Hoe zou een Schwedenbrot smaken? Morgenochtend meer nieuws.
De energie raakt een beetje op. Thee, douchen, en heerlijke nasi van thuis kunnen er
wel iets aan verhelpen maar de lange dag na de korte nacht gaat zijn tol eisen. Morgen
een heel behoorlijke wandeldag in het verschiet!