Dag 4: Van het pad bij Alpschelen
in de buurt van de Bunderchrinde
Vóór 6 uur wakker, hoe is het weer vandaag? Er hangt bewolking laag in het dal. Komt dat even goed uit, want pas om 8 uur gaat de Coop open en dan willen wij op de stoep staan voor dat lekkere notenbrood. We staan dus iets later op dan normaal, ontbijten op ons gemak en pakken alvast de rugzakken in. Rond 8 uur is de lucht opengetrokken. Gauw op broodjacht! De schappen liggen vol maar géén notenbrood ... sowieso weinig donker brood. We gaan ons aan een Tessinerbrot wagen. Bevalt dat niet (het Bärebrot van de Volg is geen doorslaand succes) dan gaan we bij de tweede warme bakker in het dorp een kijkje nemen. Het moet toch lukken om in Kandersteg aan een volkorenbrood te komen??
stijgen in het Üschinental, alpensalamandertje, naar Alpschelen
Dik een uur later dan anders gaan we van start. Het plan is om via het Üschinental bij Alpschelen omhoog te gaan. Daarna zien we wel, dat is afhankelijk van het weer en de bergbenen. Het is zweterig! Toch schieten we behoorlijk op naar Äussere Üschine. Daar komen we op adem met een mueslireep en een beker thee.De bruggetjes die nu volgen kennen we: telkens een simpele plank over de beek, die kleddernat en dus spekglad is. Hier moet je stapstenen zoeken en goed uitkijken!
Zonder waterschade komen we bij de afslag Alpschelen. Inmiddels is goed te zien dat we vandaag niet voor het uitzicht naar boven hoeven te gaan. Rond bijna alle bergtoppen hangt nevel. Dat heeft natuurlijk wel een voordeeltje, we stijgen niet in de volle zon en dat scheelt wat zweet.
Het pad is stil zoals altijd, onderweg komen we slechts één medewandelaar en een alpensalamander tegen. De mist maakt weer dat de omgeving er een beetje unheimisch uitziet. Eigenlijk past dat wel bij het donkere gesteente hier.
prachtige alpenbloemen
Omdat het op de graat zo kan waaien, besluiten we iets eerder wat brood te eten. Tijdens de pauze kijkt Hans ook even op zijn GPS - maar goed ook, want bij het almhutje hebben we per ongeluk het pad naar de Alpschelenhubel genomen. Dat wordt dus rechtsomkeert, over een koeienpaadje totdat we het juiste pad kruisen.
Alpschelengrat in de mist, aaibare koe
Zoiets kost wel kracht. En omdat er bij de Bunderchrinde toch geen hand voor ogen te zien zal zijn, blijven we deze keer in het Kandertal en lopen naar de Alpschelengrat. Het pad is enorm drassig, dankzij de koeien die hier grazen. Eigenlijk zijn de dames ook niet erg geneigd om voor ons aan de kant te gaan. Kortom, ploeteren.
viooltje, naar Allmenalp, Oeschinensee in de verte, pauze
Na het zadeltje gaat het beter. Het pad is goed te belopen en is niet te steil, de zon
breekt weer af en toe door. In de verte zien we de Allmenalp liggen en aan de
‘overkant’ glimt de Oeschinensee tussen de omringende bergen. Dat is toch wel mooi!
In het zonnetje genieten we van ons laatste brood. Vandaag eigengemaakte tonijnsalade,
ook niet te versmaden! Tot aan Ryharts volgen we de almweg. Dan komt de steile afdaling
naar het Scout Centre. Hebben we mazzel? Nou, het valt beslist niet tegen vandaag. Alleen
bij de stal halverwege is het pad flink modderig. Verder valt het mee, al moet je toch wel
continu uitkijken want ook de boomwortels in het pad zijn glad!
Bij het Scout Centre is het leed geleden en kunnen we rustig langs de beek naar huis kuieren.
De wolken worden wat donkerder maar het blijft droog! De eerste regendruppels vallen
pas als we op ons terras van een ijsje en thee zitten te genieten. Alweer een prima wandeldag!