Dag 3: Bosreservaat Arvenwald
langs de Schwarzbach
Na een goede nachtrust zijn we ook zonder wekker ruim voor 6 uur wakker. Hoe ziet het er buiten uit? Bewolkt, maar droog. Omdat Kandersteg vandaag net op de grens van mooi en wat minder mooi weer lijkt te liggen, plannen we een makkelijk tochtje met een pad dat op de terugweg onder alle weersomstandigheden beloopbaar is: via Waldhaus naar Sunnbüel en over Stock weer naar beneden.
watergeweld in de Kanderschlucht, de nieuwe voetgangersbrug
Na een stevig ontbijt zijn we er helemaal klaar voor. De temperatuur is prima, de
bewolking is aan het breken. Langs de Kander en via het Scout Centre hebben we een
ontspannen aanloop. Prima voor de beenspieren die weer aan stijgen en dalen moeten wennen.
Achter het dalstation van de Sunnbüelbahn begint het echte werk. Flink langs de Kander
omhoog, terwijl vlakbij het water brult. Dit blijft een indrukwekkend stukje pad. Eenmaal
bij de schlucht zien we dat de voetgangersbrug (weer eens) hersteld is. We hoeven de weg
niet meer met auto’s te delen. Dat loopt lekker rustig.
huisvlijt, het mooie Gasterental
Waldhaus verandert nooit. Alhoewel, bij de stallen staat een nieuw windmolentje. Wat jammer dat het vandaag niet wat harder waait, dan hadden we kunnen zien hoe de boer hier zijn koe melkt. Langs de Schwarzbach gaat het verder omhoog. Hier en daar zijn stukken van het pad bijna weggespoeld. Het heeft hier in de voorbije weken vast regelmatig flink geregend. Aan de beek is een heerlijk pauzeplekje. De mueslireep gaat er weer in als koek.
Gurnigel, campanula
Gurnigel, het bloemenstuk richting Sunnbüel: het verveelt nooit. Bij de Spittelmatte aangekomen is het amper 10 uur. We kunnen hierboven nog wel een extra ommetje maken! Standaard is naar Schwarenbach, maar we kunnen ook eerder afslaan en door het Arvenwald lopen. Dit stuk is zelfs nog nieuw voor ons! Bovendien blijkt dat het niet zomaar een stukje naaldbos is. Het is een bosreservaat. En wat we ook lezen op het informatiebord, Wallis begint helemaal niet bij de Gemmipass zoals wij altijd gedacht hebben. De kantonsgrens loopt midden door het Arvenwald.
op de grens van Wallis en Bern, Arvenwald, parelmoervlinder, lariks
Dit is een uithoekje. Hoewel het bergstation van de Sunnbüelbahn niet ver weg is, loopt hier nauwelijks iemand. Wél bloeit de alpenflora volop langs het pad en dat trekt heel veel vlinders aan. Zandoogjes, witjes, blauwtjes en ook parelmoervlinders. Prachtig.
een nieuw MTB-parcours
Na een lange lunchpauze op een mooie plek, maken we ons op voor de terugtocht. Het pad
wordt weer bekend, we zetten de afdaling in. Dan is het pad ineens helemaal niet bekend meer:
verboden voor voetgangers? Het lijkt eerst of er een bobbaan in aanbouw is, maar bij nader
inzien komt er een mountainbikeparcours bij. Sommige stukken zijn zelfs al in gebruik.
Spannende curves, springschansjes, flyovers. Voordeel is in ieder geval dat je als wandelaar
geen last van dalende fietsers meer hebt, want het voetpad is nu verboden voor fietsers.
Af en toe rukken de wolken op. Toch blijft het droog en kunnen we na thuiskomst heerlijk
onderuit zakken op ons terras. Mmm, een ijsje hebben we weer dubbel en dwars verdiend.
In de lucht horen we schreeuwen: ja, een steenarend! Het blijft droog tot na 6 uur en zo
kunnen we voor de eerste keer in deze vakantie buiten eten. Dan smaakt het allemaal net
wat lekkerder!