Dag 10: Modderen bij Golitschenalp
vochtig weer op de Golitschenalp
1 augustus, de nationale feestdag in Zwitserland. Overal hangen of staan vlaggetjes:
aan balkonranden, in bloembakken, zelfs coniferen in de tuinen zijn ermee versierd.
Ach ja, hoe zouden buitenlanders tegen de Nederlandse Koningsdag aankijken?
Helaas is het ’s morgens niet echt feestweer. De wolken hangen tot diep in het
dal. Daar gaat het plannetje voor de Jegertosse ... We beginnen maar wat later met
ontbijten en gaan daarna de broodvoorraad aanvullen bij de Coop. Dat lukt in ieder
geval prima, er is notenbrood!
akelei, bergvlier, nattigheid, alpensalamanders
Het begint zachtjes te regenen. Dan wachten we toch maar liever even af. Het brood voor
de lunch is gesneden, de thee zit in de thermoskan. Als het opklaart kunnen we binnen
5 minuten op pad zijn. Dat moment lijkt na de thee aangebroken. Omdat de wolken aan de
westkant van het dal iets minder dik lijken te zijn, kiezen we voor een wandeling naar
Golitschenalp.
Eerst over makkelijke paadjes richting Höh. Er bloeien hier nogal wat akeleien. Daarna
gaan we over weiden en door het bos steiler omhoog. Het pad gaat best maar de padkanten
zijn nog niet gemaaid. De broekspijpen zijn in een mum van tijd nat. Nu maar hopen dat
de sokken droog blijven!
Zulke natte omstandigheden hebben ook positieve effecten. We zien zowaar 6 alpensalamanders,
die houden wel van dit weer. Als de zon doorbreekt is het meteen lekker warm en dat is
goed voor de thermiek. We zien twee roofvogels (buizerds? steenarenden?) prachtig omhoog
cirkelen.
schoonspoelen, de nieuwe springschansen
Hoe hoger we komen, des te meer mist komt er opzetten. In de buurt van de Golitschenalp
hebben de koeien de paden finaal kapot gelopen. Het valt niet mee om hier op de been te
blijven. En waarom hebben we nou het idee dat de bewoners van het almhutje stiekem staan
te wachten totdat een wandelaar onderuit gaat in de modder?
We zouden nog door kunnen lopen naar de Golitschenpass, en zelfs naar de First. Maar het
ziet er niet naar uit dat we wat hoger wél uit de wolken zullen komen. En het gebagger
zijn we een beetje zat. Dus eten we boven de hut een boterham en vangen vervolgens héél
voorzichtig de terugtocht aan. Net niet voorzichtig genoeg trouwens want Hans begaat één
misstap en zakt meteen tot boven de schoenrand in de modder. Sjips.
Voorbij het hutje gaat het iets beter. Op het punt waar de grootste rotzooi achter de rug
is, houden we halt om de schoenzolen stevig af te schrapen. Iets verderop moeten we door
een beekje waden en proberen daar de resterende modder los te weken. Thuis zal er overigens
nog een borstel en schoenpoets aan te pas moeten komen!
koninginnenpage, lelies, bosbessenbos, uitzicht op het dorp
Het steile stuk tot Höh schiet goed op. De zon schijnt weer op onze bol en de vlinders
hebben er zin in. We zien de eerste koninginnenpage van de vakantie.
Het laatste stukje naar Kandersteg dalen we af door een mooi bosbessenbos en via het
uitzichtspunt. Daar is het druk, we kunnen nog net het laatste bankje inpikken. Even
een mueslireep erin en we dalen probleemloos af.
in 1-augustustooi, fakkeloptocht
Thuis kunnen we in de tuin gaan borstelen en poetsen. De schoenen zien er daarna uit
als nieuw! Na het eten, de afwas, het vakantieverslag en het nieuws op televisie (de
nieuwe springschansen in Kandersteg zijn geopend!) maken we ons op om 1 augustus te
vieren. Niet groots, maar we willen toch wel even de intocht van de Scouts zien.
In de schemer zoeken we een plekje langs de route en wachten op wat komen gaat. De plaatselijke
alpenhoornblazers stellen zich op, de organisatie steekt een vreugdevuur(tje) aan. Tegen
half 10 horen we geroep en gezang, en komt de fakkeloptocht langs. Indrukwekkend, die
honderden en honderden scouts die in uniform met vlaggen naar het feestterrein trekken.
Als iedereen op z’n plek staat doen de alpenhoornblazers hun best. Het melancholieke
geluid van de hoorns past eigenlijk beter bij een alpenweide dan bij een feestterrein.
Als de groep een tweede melodie inzet breken we op. De gelukwensen in alle talen en
het kleine, fijne vuurwerk kunnen we wel missen. We gaan naar bed!