Dag 12: Over almwegen naar Stoss
nieuwe sneeuw op de bergtoppen
Na twee regendagen die in de praktijk best meevielen, is nu een dag met behoorlijk weer voorspeld. Alleen in de eerste helft van de ochtend is een bui te verwachten.
Helaas, nu valt het in de praktijk tegen. Als we wakker worden, regent het. Moet kunnen. Rond 8 uur ziet het er al iets beter uit en gaan we inpakken. Plan is om via Färiche naar Stübleni te lopen en via Leiterli naar huis af te zakken.
frambozen, Iffigfälle vanaf de alm, privé-weg, bijzondere koeien
De eerste etappe loopt gesmeerd. Het inmiddels bekende pad richting de Iffigfälle volgen we tot aan Alpenrösli. Het is ineens flink kouder geworden. Rondom ons zien we op de bergflanken vanaf 2300 meter sneeuw liggen! En ook in het dal is de temperatuur gezakt. Lopen in t-shirt gaat nét wanneer je doorloopt. Alpensalamanders laten zich niet zien: wél nat genoeg, niet warm genoeg.
We zijn ooit eens afgedaald naar Färiche en vonden dat prima te doen. Stijgen na een paar buiige dagen is een ander verhaal. Het smalle pad is flink overgroeid. Natte boomwortels en keien zijn nauwelijks te zien. Zelfs van een klein stukje lopen door de begroeiing worden we kleddernat. Omkeren dus! Wel jammer van dit frambozenparadijs. De vruchten zijn al rijp (én lekker!).
Het begint ook nog te spikkelen, het wordt een behoorlijke bui. Weersomstandigheden waarbij je liever op het asfalt blijft. Dat kan in dit hoekje van het Simmental. Bij Pöschenried buigt namelijk ook de lange almweg over de Stiegelberg af. Alleen voor lokaal verkeer; beetje saai; superveilig.
op de step, heiig uitzicht
Voorlopig gaan we met opgestoken paraplu gestaag naar boven, regenhoes over de rugzak. Het enige wat jammer is, is het gebrek aan bankjes. Tja, dit is geen (berg)wanderweg maar een steproute. Trottifahrer pauzeren blijkbaar nooit. Het blijft regenen tot ongeveer half 12. Onder een stel sparren hebben we dan al een redelijk beschutte lunchpauze achter de rug.
We kunnen kiezen om naar Stübleni te lopen volgens het oorspronkelijke plan. Dan moeten we nog een flink stuk stijgen door alpenweiden. Of we slaan af en gaan via de almweg naar tussenstation Stoss van de gondelbaan. We maken ons er makkelijk vanaf en kuieren omlaag.
kleiner dan een adelaar, vliegen!
De rest van de dag blijft het droog! Met de Betelberg in zicht stuiten we op de Murmeli-trail, het educatieve kinderpad voor de kleintjes. De speelwerktuigen langs het pad zijn ook voor groten nog steeds leuk. Ervaren dat je eigen spanwijdte kleiner is dan die van een adelaar, nog leuker: vliegen als een adelaar!
Bij de Grillstelle die in Zwitserland op geen enkel kinderpad ontbreekt, lunchen we opnieuw uitgebreid. Heel zonnig lijkt het niet meer te worden. Tijd voor de fleece truien. Maar verder is het aangenaam lopen.
een ongegrillde lunch, wie woont hier?
Bijna bij Stoss kijken we even rond in het Murmeli-doolhof. Er is een nieuw knikkerspel waar het helaas nogal druk is. Er zijn veel gezinnen op pad. Och, we komen hier vast nog wel eens en proberen het spel dan uit. De nestkastjes lijken fris opgezette bewoners te hebben gekregen. Die bekijken we allemaal.
Na Stoss volgen we het standaard pad naar Lenk. Goed oppassen want de boomwortels zijn nog nat en dus glad. Zonder brokken komen we thuis aan. Toch lekker gewandeld! Bovendien een goede oefening voor morgen, wanneer we graag het Tierbergsattel willen oversteken!