Dag 8: Met de trein naar het Saanental
niet ver van de Reulisenpass
Om 6 uur ’s ochtends zit het dal dik in de wolken. Tijd voor een alternatieve route want als we over de Äugigrat ploeteren willen we wél uitzicht. De (gratis) treinen rijden al vroeg dus waarom rijden we niet eens naar een ander startpunt? In het Saanental liggen genoeg treinstations waar je een leuke tocht kunt beginnen.
vroege trein in Lenk, in Schönried
We kiezen voor de route naar het Horneggli. Daarvandaan kun je op je gemak naar de Reulisenpass en in het Simmental naar beneden. Saanenmöser – of nee, toch liever Schönried – lijkt een goed startpunt.
De treinreis gaat voorspoedig. Vanuit Lenk ben je snel in Zweisimmen. In Nederland leek het erop dat je daar een tijdje op de volgende trein zou moeten wachten. Niet goed gekeken, of een nieuwe dienstregeling? De overstaptijd bedraagt slechts 7 minuten.
op pad, naar het Horneggli, zigzag onder de kabelbaan, weinig volk
Net vóór half 9 kunnen we op pad in Schönried. Naar het
Horneggli gaat ook een liftje: een ouderwetse tweezitter met
nieuwerwetse kap. Een liftje betekent doorgaans dat je te voet onderweg
niemand tegenkomt en dat is vandaag inderdaad het geval. Telkens weer
zigzaggen we onder de kabels van het baantje door. Via de almen met af
en toe een plukje bomen stijgen we vlot door. Bij het bergstation is
het tijd voor de eerste pauze.
Ook het liftje is niet druk beklant. In het kwartier dat
we nodig hebben voor een beker thee, stapt helemaal niemand uit.
volop bloemenbordjes, skigebied
Tijd om op te stappen, want in de schaduw is het een beetje fris. We volgen het bloemenpad waar vrijwilligers(?) superveel bordjes hebben neergezet. Handig dat bij de naam ook een foto staat want niet altijd staat de genoemde plant dichtbij te bloeien.
Een extra ommetje naar de top van de Hornberg laten we achterwege. De meeste toppen rondom zitten toch in de wolken. En deze dag was bedoeld als kalme tussendag, met de Äugigrat voor morgen in het achterhoofd.
voor de zomerskiër, muizenhuis?
We lopen door skigebied. Er zijn nog meer liftjes (buiten bedrijf) en bij Hornfluh staat een pluk hotels en restaurants. Het watervoorraadbekken voor de sneeuwmachines heeft in de zomer ook een functie. Dan kun je er waterskiën!
langs de Panoramaweg, bijna bij de Reulisenpass
De Panoramaweg – het hoogtepad dat een flink eind tot aan de Reulisenpass loopt – is lekker breed. Rustig kuieren, dat was ook precies de bedoeling voor vandaag. In de buurt van de pas hoort Hans alpenhoornblazers: die zijn vast aan het oefenen voor 1 augustus.
welke vlinder is dit?, padje op pad, bewerkelijk hekje, wachten op de trein terug
Nu rustig naar beneden. De zon breekt steeds meer door. In de bosrand vliegt alweer een onbekende vlinder. Deze is helaas thuis niet zo makkelijk op naam te brengen. Waarschijnlijk een parelmoersoort?
Hans helpt een padje met oversteken. In de velden maken de sprinkhanen grote vluchten. Echt Zwitsers! Ook typisch Zwitsers is het boshutje met allerlei handenarbeid in hout. Krijgen we ooit een tuinhekje in de planning dan moet het toch zoiets worden.
In het Simmental is het pad dat ongeveer de rivier volgt, lang niet altijd de moeite waard. We nemen lekker ook op de terugweg de trein! Op het station van St. Stephan moeten we een half uur stukslaan; daarna zijn we snel en comfortabel in Lenk. We scoren ijs bij de Coop en puffen lekker uit op ons terras.