Dag 2: Zweten bij Metsch
Metschhorn
Het vakantiehuis heeft traditioneel Zwitserse dekbedden, waaronder het goed – maar een beetje warm – slapen is. Dankzij de rolluiken is in de slaapkamer nauwelijks te merken dat de ochtend is aangebroken. Dus rollen we pas om half 8 uit bed.
traditioneel Zwitsers, laaghangende wolken
De wolken hangen laag in het dal. Waarschijnlijk wordt het in de loop van de dag zonniger, dus alle reden om op ons gemak te ontbijten en in te pakken. Wanneer we in de hal onze schoenen aantrekken, stapt de heer des huizes net naar buiten. Hij gaat ook profiteren van een zondag met buitenweer.
We beginnen met een afdalinkje naar de dorpskern. Daarna de Bühlbergstrasse op, richting Brandegg en Bühlberg. Het is wel te voelen dat de temperatuur in de nacht nogal hoog gebleven is. Het zweet gutst eruit. Daarom gaan we dus niet zo vaak pas rond negenen van start. En dan hebben we nog geluk dat het bewolkt is.
waar gaan we vanaf Bühlberg naartoe?, feestbellen
Vóór Brandegg zijn we al toe aan de eerste theepauze. Muffin erbij voor wat extra energie en dan verder naar Bühlberg. Daar moeten we beslissen wat we met de rest van de dag gaan doen. We gokken dat de Metschhorn er nog in zit. Dit is meestal ook een rustig pad – en dat klopt helemaal. Tot aan het uitzichtspunt komen we geen andere wandelaars tegen, alleen boeren die met de auto naar hun almhutten gaan. Ook in Zwitserland zijn zonnepanelen aan een opmars bezig. Hele daken (met name bij de skiliften) zijn ermee bedekt.
weinig uitzicht, bij de Metschhorn, St. Jansvlinder, af en toe wat zon
Veel uitzicht is er op het hoogste punt niet, helaas. Toch piept de zon af en toe door de wolken heen. Zodoende zijn er best veel vlinders op pad. Blauwtjes, erebia’s, hier en daar een dikkopje. Ook een St. Jansvlinder is van de partij.
We willen niet meteen op de eerste dag onze spieren en knieën pijnigen, en kiezen voor de langere afdaling via Nessli. Daar zit het terras rond lunchtijd al bomvol! Iets verderop houden wij pauze op een boomstam. Tegenover ons zijn koeien aan het grazen. Geen sloom gedoe, het gras gaat in heel hoog tempo de bekken in – de koeienbellen klingelen onophoudelijk.
hier wordt hard gewerkt, Barbarabrücke
De drukte zoals rond Nessli houdt ook aan wanneer we afdalen naar de Simmenfälle. Even een plaatje schieten op de Barbarabrücke, jammer dat je deze niet meer kunt oversteken en aan de andere kant naar beneden kunt lopen. Maar het loopt wel comfortabel, het brede familiepad. Snel zijn we bij de waterval.
welkom!, Lenkersee
Nu ‘alleen’ nog naar Lenk. De zon schijnt volop; het is best heet en veel banken zijn bezet. Aan de oever van de Simme eten we de laatste stukjes meloen uit Nederland. Vanaf nu hebben we onderweg Zwitserse proviand.
Eventjes zitten aan de Lenkersee. Maar het koele appartement, met koude melk en een heerlijk ijsje, lokt. Half 4 zijn we op honk. Drinken, drinken! Met een flinke maaltijd van pasta met sardines en courgette krikken we bovendien de zoutvoorraad op. Een mooie eerste volledige wandeldag.