Dag 10: Een kalm dagje om uit te rusten
toch nog zon
’s Ochtends bij het opstaan regent het wat. Niet veel, het maakt eigenlijk niet uit. Vandaag wordt toch een rustig dagje. Na het ontbijt scharrelen we alle afval dat naar het recyclingstation kan, bij elkaar. Het is vlakbij de Lenkersee, we lopen er eerst naartoe voordat we boodschappen gaan doen. Keurig gooien we melkpakken, glazen potten, aluminium, blik en papier in de daarvoor bestemde containers. Opgeruimd staat netjes en het scheelt ook veel ruimte in de afvalzak.
In de Coop is het rustig. Op de automatische piloot gaan we langs groente, melkproducten en vlees. Ja, er zijn Studentenschnitten! Ons gebruikelijke extraatje bij de thee op een ‘vrije’ dag. Ook nemen we alvast chocolade mee voor Paul en Karin.
bewolkt begin van de dag, steeds zonniger
Intussen is de zon voorzichtig gaan schijnen. Deze dag, voorspeld als behoorlijk nat, is helemaal zo gek nog niet. Als de Coop-inkopen verstouwd zijn, gaan we nog eens naar het dorp, nu voor onze broodbestelling. Ziezo, het boodschappencorvee is weer achter de rug. Lekker theedrinken op het terras!
Er is een nieuwe multicache door het dorp – de fotocache deden we al in 2017. Mooi voor een luie dag! ’t Is een echt old-school exemplaar. Jaartallen, afstanden of iets dergelijks opsporen, rekensommetje voor het volgende tussenpunt maken; en dan weer van voren af aan. Veel nieuwe highlights komen we helaas niet tegen maar een rustig ommetje hebben we er weer aan overgehouden.
lunch op ons terras, buizerds in de lucht
Lunchen kan in de zon op ons terras. Het is zowaar warm aan het worden. Buizerds cirkelen in de lucht. Vanwege de warmte verslepen we ons tuinbankje naar de voorkant van het huisje waar we lekker in de schaduw kunnen gaan lezen.
Nog een ommetje? Vooruit dan maar. Met elk een boterham naar de Lenkersee om de eendjes te voeren. De scholen zijn vandaag begonnen dus misschien zullen de eendjes nog niet zoveel gehad hebben. Dat hebben meer mensen gedacht. Als we bij het meertje aankomen, zien we een echtpaar driftig voeren. Niet zomaar een boterhammetje, hier gaat het met grotere hoeveelheden. Af en toe horen we zelfs een gilletje, wanneer een ongeduldige eend naar het brood in de handen van de vrouw hapt.
nog maar eens eendjes voeren, alle koeien zijn Alpkultur
Daarna zijn wij aan de beurt. Kom maar op eendjes die uit de hand durven happen! Bij ons moet je werken voor je voer. Na een extra ommetje Lenkersee, met een lusje door de Alpkultur-speeltuin, is het weer tijd voor thee. Zo lummelen we de dag door. Geen extra grote hoeveelheid pasta bij de avondmaaltijd, wel een biertje om deze gezellige vakantiedag af te sluiten.