Dag 5: Het smalle paadje naar Eggmatten
rotswand bij Eggmatten
Vandaag slapen we eens lekker uit. Na de vermoeienissen van gisteren moet het een kalm dagje worden. Toch nog redelijk op tijd (8 uur) zitten we buiten aan het ontbijt. Een vriendelijk goedemorgen klinkt vanaf de weg. Het zijn de (ook Nederlandse) bovenburen die al aan hun wandeltocht gaan beginnen. Echte liefhebbers van de Zwitserse bergen, blijkt uit het verdere gesprekje. Ze gaan vanaf Leiterli over de Hängstesprung naar Iffigenalp; min of meer de tocht die wij op zondag hebben gelopen. Veel plezier dus!
ontbijt in de zon, Hohliebe
Wij maken de menulijst op en gaan op boodschappenjacht. Doel: inslaan tot en met zondag, omdat het in het weekend ideaal wandelweer lijkt te worden. Eerst naar het postkantoor. Een postzegel kopen voor de énige vakantiekaart die niet digitaal verstuurd kan worden. Aan de andere kant van het plein is het heerlijk rustig in de Coop. De afdelingen groente/fruit, melk en vlees zijn snel bezocht. Toch wel handig dat dit jaar al het houdbare spul mee uit Waalre is gekomen. Het scheelt enorm veel zoek- en sjouwwerk.
Als de buit is opgeborgen, is het tijd voor thee en daarna voor ons rondje bakker. Daar liggen netjes twee ingepakte notenbroden op ons te wachten. Perfecte service, die blijkbaar verder niet veel gebruikt wordt. Want ook nu lijkt het of we de enigen met een bestelling zijn.
Nur für geübte Berggänger, het smalle paadje
Geen lange tocht, maar op zo’n mooie dag als vandaag willen we natuurlijk wél op pad. Om 11 uur zijn we startklaar, wandeldoel is Matten via het bergpaadje van Eggmatten (“Nur für geübte Berggänger”). We mazzelen weer, het pad is duidelijk kort geleden gemaaid. Dat is dus makkelijk lopen. Maar het lijkt er toch op dat de Berggänger steeds minder geübt hoeven te zijn. Het pad is op veel plekken breder gemaakt, en hier en daar zijn ondersteuningsbalken aangebracht. Ondanks dat blijft het een leuk pad waar we zelden mensen tegenkomen.
Bijna klokslag 12 komen we langs het éne bankje op de route. Jaah, aanvallen! Lekkere notenbammetjes met vissalade. Thee erbij. Er is zo weinig voor nodig om echt vakantiegevoel te krijgen.
in het bemoste bos, koeien met kalfjes
De lucht betrekt wat en er valt een korte bui. We schuilen onder een flinke spar en trekken toch maar wat regenspullen tevoorschijn. Die kunnen weer vlot weg. Daarna wel uitkijken want de boomwortels over het pad zijn glad geworden. Ook moeten we opletten voor het vee in de wei. Er staat een waarschuwingsbord voor agressieve moederkoeien en inderdaad: daar staan er drie met elk een schattig kalfje. Op agressie zitten we natuurlijk niet te wachten. Op flinke afstand gaan we om het vee heen.
Waar het wandelpad splitst in de richtingen Matten en Lenk, willen we naar Matten. Maar hoe? Er is een omheining zonder doorgang. De enige mogelijkheid is richting Lenk. Daar buigt na een tijdje een paadje af naar twee schuurtjes. We wagen het erop en het lijkt goed te gaan. Tot aan het eerste schuurtje: geen afrit naar de alpweg. Vaag loopt een pad door hoog gras naar het volgende schuurtje. Zullen we dan maar? Teruggaan is ook zoiets. Na een kort stukje bushwhacken loopt het avontuur toch goed af. En eenmaal op de alpweg pikken we al snel het oorspronkelijke pad naar Matten op.
Matten vanaf het vliegveld, Chutzli, creatief met kachelhout, station Matten
Bij het vliegveld valt de tweede pauze. Er wordt gewaarschuwd voor vliegverkeer maar dat is niet te zien. Wel rijden grote vrachtwagens met grind af en aan. Verderop in het dal wordt flink aan de weg gewerkt! Na de boterhammen is het tijd voor een rondje Matten. Hans houdt zijn fototoestel in de aanslag voor alle bekende plekjes van vroeger.
Simme, dikke regenwolken
Nu alleen nog terug naar Lenk. Het stijgen en dalen is voorbij. Eerst langs de Simme, vervolgens langs het spoor kuieren we naar huis. Dat gaat best soepel, zeker als je de zware dag van gisteren in het achterhoofd hebt. Wat is het weer in de bergen toch veranderlijk. Nauwelijks thuis, trekt de lucht in hoog tempo dicht en begint het onheilspellend te rommelen. Er valt een flinke onweersbui. Toch kunnen we dankzij ons overdekte terras lekker buiten eten. Een grote berg pasta met gehakt in paprikasaus!