Dag 2: Op edelweissjacht bij de Iffigenhorn
Iffigsee vanaf de Hängstesprung
De allereerste volledige wandeldag, met mooi weer, wat zullen we eens gaan doen? Laten we beginnen met het pad naar Leiterli, en daarboven beslissen we hoe we verder gaan.
Eens een keer geen wekker; maar toch zitten we vóór 7 uur aan het ontbijt. Goed uitgeslapen, de bedden zijn OK. De rugzakroutine moet er nog in komen. Toch kunnen we om half 8 van start. Op ons gemakje inlopen.
Nog eens om de hoek het wandelpad naar boven. Er is al meer volk op de been. Nu is het nog aangenaam, verder op de dag zal het ook in Zwitserland behoorlijk warm kunnen worden. Waar we gisteren naar de Wallbachschlucht afsloegen, nemen we vandaag het pad naar Stoss. Eerst door de weiden in de bergschaduw, daarna in de zon maar wel gedeeltelijk in het bos. Zo schiet het goed op. In ruim een uur zijn we bij het tussenstation.
doolhofje spelen, het lijkt wel een albino-das
Hier start - of eigenlijk eindigt - het Murmelitrail, een speciaal natuurbelevingspad voor jonge kinderen. Voor grote mensen ook nog leuk! Bij het doolhof (geïnspireerd op het gangenstelsel van een murmeltierenburcht) drinken we lekker thee, met een zelfgemaakte mueslireep erbij. We kijken op ons gemak naar de opgezette dieren. De das is intussen behoorlijk verkleurd, het lijkt wel een albino!
getsie!, Leiterli in zicht
Verder naar boven komen we onder andere langs de Murmeliwaage (“Hoeveel murmeltiere zwaar ben jij?”) en een soort memoryspel. Daar kunnen zelfs wij nog iets van leren. Nooit geweten dat een murmeltier geen water drinkt, hij haalt al zijn vocht uit de planten en dieren die hij eet! Bijna spelenderwijs komt het bergstation van de lift in zicht.
Gryden
Wat nu? Hans stelt voor om via de Hängstesprung terug te gaan. Een flinke lus maar we hebben tijd zat. Het is nog niet eens 10 uur. Stevig in de zonnebrand lopen we langs de vele alpenbloemen die hier te bewonderen zijn. Ook zijn er paaltjes met houtsnijwerk en extra informatie over het gebied. De Gryden - kraters in het kalkgesteente, soms gevuld met water - zijn een bijzonder natuurfenomeen.
Vlakbij het bergstation is het enorm druk, pas na Stübleni wordt het rustiger. Maar ook dan komen we regelmatig andere wandelaars tegen. Het is immers zondag, in de zomervakantie, in een populaire bergstreek in Zwitserland ...
mooi koetje, bij de Hängstesprung
Bij de Tungelpass beginnen we aan ons brood. Hmm, dat vliegt erin! De laatste broodjes uit Waalre helaas. Och, vanochtend is het pompoenpittenbrood van de warme bakker uit Lenk heel goed bevallen. Morgen gaan we het notenbrood testen. Een nieuwsgierige koe komt een kijkje nemen. Wat een beauty, met die cremekleurige oortjes.
Nu even doorwerken; na een lang stuk hoogtepad gaan we even lekker stijgen tot aan de Hängstesprung. De beloning is een prachtig uitzicht op de Iffigsee. We doen eens gek, en besluiten niet langs het meer naar Iffigenalp te lopen maar over de Iffigenhorn naar Pöris. Iets langer, en met tegenstijging, en hopelijk als beloning een rustig pad en ... edelweiss?
wat een uitzicht, pauze op de Iffigenhorn
Onderweg pikken we de cache op van de Gratwanderung Iffigenhorn. De wandeling zelf was drie jaar geleden. Wie wat bewaart heeft wat! Hans is het zoeken nog niet verleerd en vindt het doosje. Op de top houden we onze tweede lunchpauze. Wat een 360 graden uitzicht heb je hier. Op een heldere dag als vandaag is dit wel een super wandeldoel. Ook ons eerste bergwild is trouwens gescoord, onderweg hebben we twee hagedissen over het pad zien flitsen.
een foto waard, ohh - edelweiss
Spannend, zouden we opnieuw edelweiss zien? Eigenlijk meteen bij het inzetten van de afdaling gaan de ogen op steeltjes. En ja hoor, rond 2200 m wordt het eerste bloemetje gespot. Toevallig nog een heel mooi exemplaar ook, dus de fototoestellen worden getrokken. Vervolgens duurt het even voordat de tweede edelweiss te zien is, en daarna gaat het snel. Tientallen bloemetjes! Hoe langer je kijkt, des te meer je er ontdekt. In totaal zullen we er toch zeker meer dan 100 geteld hebben. Wat bijzonder.
Hohberg, ook hier water
De omgeving verandert, we komen in het speciale landschap van de Hohberg terecht. Veel grillige naaldbomen, alpenroosjes (helaas uitgebloeid) en bosbessen. We dalen op ons gemak naar Pöris. Dit is genieten en het klopt helemaal: heel erg rustig.
mmm - water!, Iffigenfall
Tja, dan moeten we gaan doorzetten. Weinig schaduw, thee op, water bijna op. Twee drinkbakken onderweg zijn zó in elkaar geknutseld dat er geen drinkfles bij te vullen is. Dan, een fata morgana? Nee, het is écht een openbare drinkbak aan de weg, compleet met de typische uitnodigende waterstraal. Wat is doodgewoon koel water toch heerlijk. Eerst drinken, dan de waterfles bijvullen, daarna nog eens drinken. Wat een luxe. We komen zelfs langs zo’n tweede drinkbak, altijd goed voor een extra slokje.
Wanneer we bij de alpweg tussen Pöschenried en Iffigenalp uitkomen, weten we dat het aan het opschieten is. Maar we zijn er nog niet. Grotendeels in de schaduw, grotendeels langs de Iffigenbach gaan we de laatste hoogtemeters aan. Pff, rond kwart voor 6 op honk. Snel, snel een maaltijd in elkaar zetten. Het menu is simpel: kip met ananas, rijst en een salade. Half 7 vallen we aan! Bij een Feldschlösschen natuurlijk.
De rest van de avond gaat op aan heel veel drinken, en de normale ‘huishoudelijke’ karweitjes als verslag schrijven, apparaten opladen enzovoorts. Op tijd naar bed want morgen wordt waarschijnlijk opnieuw een prima wandeldag.