Dag 3: Andere route naar de Schatthorn
voor op onze vakantiekaart
’t Is even afwachten hoe onbewolkt en stabiel het weer vandaag zal zijn. Om 6 uur ’s ochtends dus checken: tja, toch de bewolking waar SRF Meteo het gisteren over had. Dan is het slim om een tocht te maken waarbij we al wat vroeger in de middag terug kunnen zijn: naar de Schatthorn.
Lenk in de diepte, bij Bühlberg
De kerkklok slaat kwart over 7 (in dit huisje heb je echt geen horloge nodig!) als we op pad kunnen. Eerst naar de Bühlberg, het steilste stuk van de dag. Omdat het bewolkt is, valt het mee met de zweetdruppels. Het is natuurlijk ook nog vroeg ...
rustig paadje, Untere Lavey
We nemen het alpweggetje naar de Hahnenmoos totdat het eerste bankje zich aandient. Thee met mueslikoek, we hebben er alweer voor gewerkt. We zouden via de Hahnenmoos kunnen lopen, maar onbekender is het pad dat begint bij Lavey. Een heerlijk rustig pad bovendien, tot voorbij het schuilhutje van Untere Lavey komen we geen enkele andere wandelaar tegen.
hilltopping, bijna bij de Schatthorn, nieuw topkruis, pauze
De Schatthorn komt al behoorlijk dichtbij. Nu wordt het drukker, want hier lopen ook wandelaars die vanaf Laubbärgli zijn gestart. Volgens het boekje (‘hilltopping’) vliegt een koninginnenpage langs. De lucht trekt wat open, de laatste meters gaan eraan. Ja hoor, en het pauzebankje op de top is leeg! Nieuw is het topkruis, volgens een schildje een examenproject uit schooljaar 2018-2019. Tijd voor de lunch, voor de verandering op het brood geen vissalade maar ouderwetse worstjes of smeerkaas. Want dom, dom, per ongeluk is de pot mayonaise die nodig is voor de salade, dit jaar in Waalre blijven staan. Dit is ook een goede plek voor de ‘familiefoto’ die op onze digitale vakantiekaart komt.
We dalen op ons gemak af richting Matten. Omdat de lucht toch een beetje begint te betrekken, slaan we al ruim vóór het dorp naar Lenk af. Leuk, zo kunnen we de cache van de Gratwanderung Schatthorn zoeken; ook al een tocht die 3 jaar geleden gelopen is maar nog niet helemaal afgemaakt. Zo makkelijk als het gisteren ging, zo moeizaam loopt het vandaag. Van het soort stronk waar de cache bij zou moeten liggen, zijn er heel veel. Misschien toch ergens een foutje gemaakt? Ach, we lopen gewoon door.
zicht op het Simmental, vliegveldje van Matten
Om de knieën te sparen volgen we de haarspeldbochten naar beneden in plaats van het steile wandelpad. De regen haalt ons in. Dat komt niet vaak voor, dat SRF Meteo er behoorlijk naast zit! Zo’n bui hadden we pas rond 6 uur verwacht. We eten wat fruit onder een grote spar. Daar is het nog droog en als het toch begint te druppen, steken we een paraplu op.
Het zijn slechts buien. In de verte wordt het al lichter, we kunnen (bijna) droog weer op pad. Dat gaat goed tot bijna in het dorp. Dan moeten de paraplu’s weer in actie komen. Meteen naar de Coop (mayonaise!) en ons bestelde brood bij de bakker afhalen. Als het onverhoopt de rest van de middag blijft regenen, hoeven we er niet meer uit.
Maar nee, het klaart opnieuw op. Lekker weer om in de tuin wat te lezen bij een verse kop thee. Ruim de tijd om iets lekkers van het avondeten te maken. Gemarineerde kip met aardappeltjes uit de oven. Twee soorten groenten erbij, biertje om het af te leren. Morgen nieuwe kansen op een mooie (wandel)dag!