Dag 6: Als vroege vogel naar Siebenbrunnen
rustige ochtend bij Siebenbrunnen
In de loop van de middag kunnen er flinke onweersbuien komen. Niet leuk als je onderweg bent! Daarom gaan we vroeg op weg. Al om 7 uur lopen we door het dorp. Het wordt een simpel rondje maar daarom niet minder aantrekkelijk: via Metsch en Nessli naar Siebenbrunnen. Daarna: dat beslissen we ter plekke.
slak op pad, aka Fort Notz
Alweer is het heerlijk rustig op onze route. Alleen de slakken laten zich massaal zien. Snel zijn we bij Metsch, iets verder nemen we ons eerste kopje thee. Vroeger heette het huis in de buurt Fort Notz en stond er een grote plastic koe in de tuin. De nieuwe bewoners houden het op het saaie “Uf der Egge” en hebben meer smaak in tuinornamenten. Maar het bankje net voor de heg staat er nog; ideaal voor thee.
bergahorns
Onderweg naar Nessli hebben we weleens groepjes gemzen gezien. Vandaag niet. Het zou best kunnen zijn dat veel bergwild vanwege de hitte de hogere plekken heeft opgezocht. Wat er wel is, en beslist ook de moeite waard, is het zicht op de fraaie bergahorns. Sprookjesachtig. In de buurt van de Bummerebach moeten we even goed opletten. Vanwege de buien van de afgelopen week liggen er hier en daar flinke hopen stenen over het pad. Dit is een minder stabiel gebied!
eens een ander(e) pad, bijna pauze
Eenmaal op het brede pad naar Siebenbrunnen, kunnen we veilig doorstappen. Het is nog heel rustig. Een grote pad voelt zich nog onbespied genoeg om over te steken. Niemand anders in de buurt als we bij het bruggetje met de zeven bronnen op de achtergrond zijn. Keus uit alle bankjes! Na de verplichte foto’s (altijd hetzelfde landschap maar het verveelt nooit) pakken we nog eens thee met een welverdiende mueslireep.
mmm - thee, Siebenbrunnen
We zouden over de Langermatten naar Iffigenalp kunnen lopen en daar de bus naar huis nemen. Maar aan de horizon zijn al de eerste donkere wolken te zien, veel eerder dan voorspeld. Dus doen we niet moeilijk en gaan over het standaard pad omlaag naar Oberried.
daar is de Ammertenspitz, slecht weer op komst
Dat is een goede beslissing. Al met het restaurant in zicht knalt er een donderslag. Onder de bomen bij de Simmenfälle pakken we de paraplu. Die helpt nauwelijks; hoewel we in een paar minuutjes bij het restaurant zijn, zijn onze broeken dan al kleddernat. Eerst schuilen we onder de partytent vóór het restaurant. De bui houdt stevig huis, dit drijft niet in 5 minuten over! Daarom sprinten we het restaurant binnen. Ook met inachtneming van de Coronaregels is er plaats, en wij kunnen twee koffie bestellen.
droog aan de koffie, droog aan de lunch
Langzaam trekt de bui over. Als het alleen nog zachtjes regent, rekenen we af en gaan onder de paraplu naar Lenk. Onderweg hopen we een droog bankje te vinden voor de lunchpauze. En ja, dat lukt wonderwel. Bij de Brätelstelle aan de Simme staat een klein houten huisje dat we altijd voor opbergschuur versleten hebben. In werkelijkheid is het een gemeubileerde schuilmogelijkheid! We eten er op ons gemak een paar boterhammen. Dan is het helemaal droog en breekt zelfs de zon een beetje door.
de eendjes lusten wel wat, en deze mus ook
We kuieren naar de Lenkersee. Er is nog brood over. Dat zal er vast ingaan bij de eendjes! In het begin zijn ze wat schuchter. Al gauw stappen de dapperste dieren het land op en komen het brood uit de hand eten. Een mus zit ook al op het vinkentouw! Van een sneetje brood kun je hier ontzettend veel plezier hebben. Zelf eten we ook nog wat. Test: lusten eenden ook meloen? Het antwoord is nee.
Met lege rugzakken gaan we eens via een andere route naar huis. Als we vanaf het dalstation van de Betelberg-gondelbaan lopen, naderen we ons appartement nét van de andere kant. Dat is ook weleens leuk.
Tevreden spenderen we de rest van de middag in de tuin want de regen laat op zich wachten tot na het eten. Beetje lui dagje maar wel met een echt vakantiegevoel.