Dag 12: Bijkomen in het dal
verdiend ontbijt op ons terras
Wat hebben we gisteren geluk gehad. Het prachtige weer dat voor een aantal dagen voorspeld was – en waar we op de tocht naar de Bietenlücke enorm van geprofiteerd hebben – laat het op deze ochtend een beetje afweten. Wolken boven ons, waaruit zelfs af en toe wat regen valt. Kortom, rustdagweer op onze rustdag.
met een slakkengang; uitzicht op de Männlichenkam
We staan ‘pas’ om half 8 op, drinken een kopje koffie en dalen af naar de Coop. Eerst de laatste boodschappen inslaan, daarna (hopelijk) op ons terras ontbijten. Op een of andere manier rammelt het een beetje bij de kassa. Vergeten de bloemkool af te wegen, pasje van Fanny werkt niet, pasje van Hans werkt óók niet, het contante geld – een briefje van CHF 100 – is niet meer geldig! De rij kassaklanten groeit. Gelukkig staat er een behulpzame hiker achter ons in de rij. Hij wisselt ons briefje van 100 voor twee geldige briefjes van 50. Met de zeer hartelijke dank!
Thuis aangekomen, bergen we de boodschappen op en gaan we over tot het ontbijt. Mmm, met croissantjes en verse meloen. De zon doet zijn best en komt toch even tevoorschijn. Maar wat later valt er opnieuw een buitje. Geen paniek, we zitten droog onder de overkapping.
Voorlopig is het geen probleem om de rustdag door te komen. We hebben nóg drie briefjes van CHF 100 die uit de roulatie genomen zijn. Dus lopen we nog maar eens naar beneden, naar de bank. Daar kunnen we het papiergeld netjes omwisselen.
Zo zijn we al aan theetijd toe, met een stukje Rueblischnitte. Ook nu een afwisseling van wolken en zon. Geen onaardig weer, maar gisteren was het voor uitzicht beslist een veel betere dag. Tot aan de lunch lezen we lekker lui in één van de meegebrachte boeken.
er zijn paragliders actief
Na de lunch – weer op het terras – gaan we eens kijken hoe het met de beentjes gesteld is. De ‘nette’ kleren kunnen aan blijven want we verwachten geen zweetpartij. Op ons gemak lopen we langs de camping richting Stechelberg. Er is veel volk op de been. Nogal wat mensen kijken omhoog, af en toe springen er paragliders van de ‘Mürrenrand’. De meesten komen ook vandaag bijzonder snel naar beneden. Eindeloos blijven hangen en rondcirkelen is er niet bij.
één van de 72 watervallen; Hinteres Lauterbrunnental
Aan de weg is een tweede camping; daar leggen we het verste punt. Eerst de Lütschine oversteken, daarna een klein stukje langs de grote weg. De parkeerplaats bij de Trümmelbach staat bijna vol. Er zijn dus toch nog wel toeristen in Zwitserland die wat geld komen uitgeven.
Meteen daarna keert de rust weer. We volgen het wandelpad terug over de Lütschine, en na een klein stukje dubbel lopen is daar de Lütschinenpromenade. Grotendeels in de schaduw. Heerlijk, want het is toch warmer dan ingeschat. Thuis is het daarom tijd voor een ijsje! Het allereerste van deze vakantie en o, wat smaakt dat lekker.