| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 3: Natuurlijk het Hinteres Lauterbrunnental
vakantie-selfie bij de Schmadrihütte |
|
Het wordt een echte Zwitserse wandeldag vandaag. Te beginnen met een vroege wekker: 6 uur staan we naast ons bed. Meteen thee zetten, ondertussen lekker ontbijten met de eigengemaakte jam van Frau Müller. Rugzakken vullen en daarna in de auto. Die mag een dagje naar Stechelberg. bij Trachsellauenen; Schmadribach; oversteek; ook dood hout kan mooi zijn Er is nog plaats onder de bomen, dus als het zonnig gaat worden staat de Yaris in de schaduw. Om 7 uur gaan we omhoog voor de tocht naar de Schmadrihütte. Het is rustig. Tot aan Trachsellauenen komen we nauwelijks iemand tegen. In dit stukje dal zijn de laatste jaren verschillende multicaches gelegd. We zullen eens zien of we er eentje (of meer) kunnen vinden. volop geiten In heel behoorlijk tempo lopen we door tot voorbij Schwand. De geiten zijn al los. Die zullen we verderop vast wel tegenkomen. En ja hoor, na de thee met mueslireep staat ons bij een beekje de eerste geit op te wachten. Het lijkt wel of de dieren het erom doen. Bijna altijd staan of liggen ze precies óp het pad. Schrikachtig zijn ze niet. Voorbijgangers moeten maar omlopen; je denkt toch niet dat een geit gaat wegrennen wanneer er iemand langskomt? rond de Schmadrihütte Na de nodige zweetdruppeltjes zien we boven ons voor het eerst de Schmadrihütte. We zijn er nog niet maar het schiet best op. We hebben het terrein om de hut voor ons alleen. Wat is het hier mooi, óók als sommige bergtoppen in de wolken zitten. Het is nog geen 11 uur maar een paar broodjes mogen er wel in. Kopje thee erbij, het échte vakantiegevoel. Na de duoselfie voor de vakantiekaart gaan we richting Oberhornsee. wilde bieslook; alpenroosje De natuur loopt een beetje achter vergeleken met 2020. Er zijn nog bloeiende alpenroosjes en bij de wilde bieslook zitten veel bloemen pas in de knop. Qua vlinders is het rustig. Is dit de Zwitserse versie van de (Nederlandse) junidip? Gelukkig kruisen drie koninginnenpages ons pad. Supervers! In de buurt van de Oberhornsee komen de wandelaars los. Een paar kinderen lopen in zwembroek bij het meer. Zouden ze? Verder dan wat pootjebaden gaat het niet. Het drupt trouwens een klein beetje, niet echt zwemweer. Wat uit de drukte eten we op ons gemak een tweede lunch. Nu zijn de broodjes uit Waalre definitief op. Morgen brood van de Lauterbrunnense warme bakker. rond de Oberhornsee Het geocachen wil niet erg lukken vandaag. Drie keer zoeken, drie keer mis. Tot we voorbij een groot rotsblok met het opschrift ‘Dona nobis pacem’ komen. Hé, daar lag toch iets? En ja hoor, dát doosje wordt simpel gevonden. Rond 1800 meter zie je in augustus niet vaak sneeuw. Verbazend dus, dat we een flink veld tegenkomen. We lopen de aangegeven route en zien pas aan de overkant dat we meteen de beek zijn overgestoken. Daar wordt gewerkt aan de brug, die waarschijnlijk tot voor kort nog onder een flink pak ijs zat. De kettingzaag is er aan te pas gekomen om de brug tevoorschijn te toveren! We hebben geluk dat onze vakantie zo laat valt dit jaar. De borden met ‘gesperrt’ liggen naast het wandelpad en lijken tot kort geleden gebruikt. laaggelegen sneeuw; de brug wordt uitgehakt Bij Obersteinberg kunnen we uit verschillende routes kiezen. Meteen naar beneden in diverse varianten, of eerst op hoogte blijven tot aan Hotel Tschingelhorn. Dat laatste doen we. Het is lang geleden dat we hier liepen, waarschijnlijk was dat toen de kinderen nog mee gingen. Het is even doorbijten tot aan Trachsellauenen.
Eindeloos veel trappetjes, waarvan de treden soms net iets te hoog
zijn. Wel een mooi stukje bos: prachtig bemost, bijna sprookjesachtig. Thuis verwennen we de spieren met een warme douche, en de inwendige mens met gemarineerde kip, een flinke berg gebakken aardappelen en een nog grotere berg rauwkost. Het gaat schoon op. Na de afwas werken we de computertaken bij en lezen wat. Dat valt nog niet mee; de ogen vallen snel toe. |