Dag 8: Rustig aan, naar Isenfluh
bij de Vogelstein
We zijn al een hele week in Zwitserland, en we hebben nog geen regendag gehad. Deze ochtend miezert het een beetje, niet erg want we moeten op boodschappen uit. De familie Müller kan dan meteen een stofzuigerrondje door ons huisje maken (ja, ja, in dit huis wordt zelfs halverwege door de eigenaar gepoetst!).
Eerst werken we de lijst bij de Migros af. We weten inmiddels precies waar alles staat, inkopen doen gaat steeds sneller. Dus blinkt het huisje nog niet helemaal wanneer we met een volle krat terug komen. Geen nood, we moeten ook nog naar de Coop en we halen meteen de Zwitserland-kalender voor 2013. Daarna is alles spic en span. Tijd voor thee met cake (ook al hebben we er helemaal nog niet voor gewerkt).
langs de Lütschine, door het bos naar Isenfluh
De komende dagen zouden heel mooi kunnen worden, daar hebben we wilde plannen voor. Daarom moet vandaag een rustige dag worden. We gaan eens lekker langs de Lütschine wandelen, naar Zweilütschinen en vandaar omhoog naar Isenfluh.
Pas tegen lunchtijd vertrekken we. De lucht is dan helemaal opengetrokken en ziet stralend blauw. Een klein stukje lopen tot aan de oude ijzersmeltovens, daar blijkt tegenwoordig een prachtige picknickplek te zijn. Ideaal voor de lunch.
besneeuwde toppen, prijsbellen, bergbaantje groot en klein
Het stuk omhoog tot aan Isenfluh gaat grotendeels door het bos. Dat scheelt heel wat zweetdruppels. Vanaf Isenfluh kunnen we doorlopen naar Vogelstein, een cache die echt helemaal buiten het wandelpadennetwerk ligt. We zijn benieuwd!
Boven Isenfluh gaan we een bruggetje over en dan onder langs een rotswand. Na wat zigzaggen komen we in de zon terecht op een prachtig uitzichtspunt - en dat uitzicht is er vandaag ook! Je waant je aan het einde van de wereld. Langs de rotswand cirkelen alpengierzwaluwen. Een perfecte plek voor een tweede pauze.
bij de Vogelstein
Maar ja, er moet eigenlijk ook nog een cache gevonden worden. Dat is heel andere koek. ‘In een kleine rotsspleet achter een jonge hazelaar.’ Er zijn erg veel jonge hazelaars ... en dan ook nog eens heel veel rotsspleten. Zoeken, zoeken, zoeken. Da’s lang geleden, dat we daar zoveel tijd in gestoken hebben. Gelukkig laat het doosje zich uiteindelijk toch vinden.
wat een uitzicht, ijsvogelvlinder, observatorium op het Jungfraujoch, Männlichen
De terugweg is daarna een eitje. De oude verbindingsweg tussen Lauterbrunnen en Isenfluh wordt tegenwoordig alleen nog maar als wandelpad gebruikt. Gestaag zakken we terug naar huis. De zon schijnt op de besneeuwde bergtoppen, vlinders fladderen langs. Wat wil je nog meer?