Dag 1: Rondje Mürren
uitzicht bij Mürren
We kijken al maanden uit naar de zomervakantie, en eindelijk dan, het is zover. De spullen gepakt, en niet teveel gepoetst want de kinderen passen op het huis. Al om 9 uur liggen we erin want we willen om 1 uur ’s nachts uit de veren. Even ontbijten, de laatste dingen in de koelbox opbergen en dan kunnen we van start!
Deze vakantie krijgt vast een gelukkig gesternte. Al bij Venlo wacht ons een verrassinkje:
we hoeven niet meer over de 50 km-weg richting Duitsland! Via de A73 en een splinternieuw
stuk A74 kunnen we probleemloos doorzoeven richting Zwitserland.
Er zijn onderweg nogal wat versmallingen vanwege wegwerkzaamheden maar op zo’n
vroeg uur heb je daar geen last van. Twee pauzes later staan we rond half 9 bij de grensovergang
bij Basel. Ook daar schiet het goed op.
Elf uur, volgende stop: de Migros in Wilderswil. Gewapend met een leeg boodschappenkratje
en een ellenlange lijst stappen we de winkel binnen. Alleen beproefde gerechten deze week,
en vooral ook niet te lastig te maken. Zonder al teveel gezoek vinden we de groente, het brood,
vlees, melk ... heerlijk makkelijk, zo’n grote supermarkt.
Ruim voor 12 uur staan we op de stoep van het welbekende Bärgheim. Daar is de familie
Müller de laatste hand aan het poetswerk aan het leggen. Het huisje blinkt, we kunnen
onze spullen meteen binnen brengen (hoewel we officieel eigenlijk twee uur te vroeg zijn aangekomen).
Zibibächli, Mürrenbach
Hup, meteen omhoog bij het huisje. Bij het pad richting Winteregg wordt gewerkt. Er is een nieuw trappetje bijgekomen, verderop staat een balustrade in de steigers. Het is natuurlijk nog vroeg in het seizoen.
Er vallen de nodige zweetdruppeltjes maar we stijgen gestaag. Na ruim anderhalf uur kunnen we het spoor richting Mürren kruisen. Tijd voor een broodje, dat hebben we wel verdiend na 800 meter stijgen (en dat op de eerste dag!).
fröbelwerk, voor eerlijke mensen
Hierna wordt het een stuk makkelijker. Een bijna vlak pad tot aan het dorp, en daarna een niet al te lastige afdaling naar Gimmelwald. Meer een gehucht dan een dorp, maar wel met een nieuwigheidje: The Honesty Shop. Ofwel: een winkel zonder personeel, waar iedere klant geacht wordt eerlijk te betalen voor het gekochte.
Hierna volgen we het bekende paadje via Wasserbrig naar Stechelberg. Wat is het hier
toch mooi ... Bij Stechelberg zit het dalen erop, wel moeten we nog anderhalf uur lopen
voordat we weer bij ons vakantiehuis zijn. Dat valt best tegen!
Maar natuurlijk komt het eind toch in zicht. Pfff, even lekker uitblazen in de tuin, heerlijk
douchen en frisse kleren aan, en dan een groot bord met nasi en yoghurt toe. Wat smaakt
dat fantastisch na een dag wandelen.