Dag 5: Treintjes kijken in Wengen
uitzicht vanaf de Leiterhorn
De weervrouw was gisteravond helemaal niet zo enthousiast over vandaag maar kijk: als we wakker worden schijnt de zon. Toch springen we niet meteen in de bergschoenen, want de provisiekast moet gevuld worden. Dat gaat hier het makkelijkst met de auto, naar de Migros in Wilderswil.
Puntsgewijs wordt de uitgebreide boodschappenlijst afgewerkt, alleen, hoe we ook speuren: geen bier! Dat zullen we dan bij de Coop moeten halen. Wel zien we lekkere brownies, leuk voor bij de thee. Ook die thee drinken we in de zon, gezeten bij onze voordeur. Het weer wil maar niet slecht worden, we gaan dus gewoon op pad.
boven Lauterbrunnen, treintjes, waterval, hazelworm
Omdat het al later is (11 uur), en omdat we ook wel eens een makke wandeldag moeten inlassen, besluiten we via Wengen naar het uitzichtspunt op de Leiterhorn te gaan. Dat is een leuk tochtje, we komen onderweg nog een paar caches tegen, en we weten uit ervaring dat het regenbestendig is. We zijn er namelijk 3 jaar geleden ook geweest (alleen was toen het uitzicht geen 5 meter ver!).
Voor de gelegenheid nemen we een andere route naar Wengen. Het duurt iets langer maar die saaie weg langs familie Appel zijn we onderhand wel beu. Het alternatief is de moeite waard. Smalle bospaadjes, een mooi watervalletje. Pas voorbij het Appelhuis komen we weer op de normale route, en dan kunnen we bijna meteen richting Wengwald. Dit stukje Berner Oberland is niet zo druk belopen. En wat zien we opeens op het pad? Een hazelworm!
Wengwald, ouderwets gehooid, pauze op de Leiterhorn, apart chalet
We willen naar Hunnenfluh en komen daarbij eerst bijna in het hoogste deel van Wengen. Alweer een bekend punt, de Gartenbahn bij Hotel Bellevue. We hadden een andere openingsdag in gedachten, maar het blijkt vandaag - vanmíddag - te zijn! Dan moeten we proberen om het wandelschema zo aan te passen, dat we de treintjes echt kunnen zien rijden.
Eerst op ons gemakje naar Hunnenfluh, en dan naar de Leiterhorn. Het uitzicht is beslist beter dan in 2009. Het is een beetje heiig, en er hangen wolken rond de hoge toppen. Toch kun je het Lütschinental mooi uit kijken, tot aan Interlaken toe.
Niet ver van de Leiterhorn ligt de cache Glogäglüt. Wat is een ‘Bäme’? Ondanks de hint vinden we de grote groene doos toch. Een mooie manier om de tijd een beetje te doden.
station Wengen, de Gartenbahn
De rest van de tijd totdat de Gartenbahn opengaat, doden we bij het échte station van Wengen. Zelfs tegen 3 uur ’s middags vertrekken er nog legio toeristen naar de Kleine Scheidegg. De mussen hebben hun buikjes helaas al vol, die zien we niet meer. Op de valreep denken we er ook nog net aan, dat de souvenirwinkels in Lauterbrunnen geen Zwitserse fotoagenda in het assortiment hebben. Die in Wengen gelukkig wel.
Dan kunnen we eindelijk richting Gartenbahn. Ja hoor, het eerste treintje rijdt al wanneer we aan komen stappen. Een schattig gezicht. Op een gegeven moment tuffen er vier stuks door de tuin. Eentje geeft een fluitsignaal wanneer hij op gang komt, dit is duidelijk de favoriet van de ‘stationschef’.
Direct vanaf de Gartenbahn gaan we via Wengwald terug naar huis. Er is nóg een variant naar beneden, relatief het makkelijkste pad (al blijven het natuurlijk wel evenveel hoogtemeters). Daarbij komen we langs de cache ‘Der kleine Prinz’ die zich tussen de brandnetels verstopt lijkt te hebben. Uiteindelijk valt het allemaal mee.
Mooi vóór etenstijd zijn we terug in Lauterbrunnen. Nog steeds in de zon! We komen bijna langs de Coop en slaan daar een nieuw voorraadje bier in. Dat zal van pas komen als er morgen - hopelijk - weer een langere tocht aan bod komt.
Net na het avondeten klinkt er alarm in de lucht. Hans speurt eens rond en ziet boven de rotswand waarlangs de Staubbach naar beneden komt, grote roofvogels vliegen. Steenarenden! Liefst vier stuks, wat een machtig gezicht.