Dag 8: Prachtig weer voor de Blüemlisalphütte
uitzicht op de Blüemlisalp
Het gaat vandaag een prachtige dag worden. Echt een dag voor de supertocht naar de
Blüemlisalphütte. Ook al is het zaterdag, en bovendien het weekend waarin 1 augustus valt
- twee redenen voor topdrukte - we kijken toch maar meer naar de weersomstandigheden.
Hoe vroeger, des te beter. Wie niet de lift naar de Oeschinensee hoeft te nemen kan
helemaal zelf bepalen hoe vroeg de start valt. Dat is deze keer dus al vóór 7 uur.
Het kippenvel staat op de armen maar dat duurt niet lang. Vooral wanneer we bij het pad
zijn aangeland dat onder de stoeltjeslift doorloopt gaat het steil genoeg omhoog voor
de eerste zweetdruppels.
ochtendgloren, op pad, uitzicht bij Heuberg, witte toppen
Net als in 2007 nemen we op de heenweg het pad over Heuberg. Het prachtige uitzicht
op de Oeschinensee, tijdens de eerste pauze - met bank! - is de moeite wel waard.
Bovendien hebben we op dit pad ’s morgens al enkele keren wild gezien en
ook dat is nooit te versmaden.
Met het uitzicht zit het wel snor, het wild laat zich deze keer niet zien. Bij Oberbärgli
blijken ze wel fotogenieke geitjes te hebben die zich gewillig op de foto laten zetten.
zijn wij niet lief?, al een flink eind op scheut
Na Oberbärgli geht’s los. Wandelaars in onze richting zijn er nog niet, tegenliggers
wel al zijn het er niet zoveel als we gevreesd hadden. De hut heeft de afgelopen nacht beslist
niet vol gezeten. De route zelf valt eigenlijk heel erg mee, er is ook afleiding genoeg.
De hoge toppen, de enorme gletsjers, alles ziet er even mooi uit onder de strakblauwe lucht.
Alleen het laatste stuk, over de puinhelling naar het Hohtürli, is nog even lastig als in de
herinnering. De sneeuw die hier ligt maakt het er natuurlijk niet makkelijker op. Door
een oplettende medewandelaar worden we attent gemaakt op een steenbok die in de rotswand
boven het sneeuwveld zit. Kijk, dat geeft een goed excuus om wat langer stil te staan en
een paar foto’s te schieten. En als we nog iets verder omhoog zijn gegaan zien we
een tweede steenbok! Wat een dag.
het laatste stuk, steenbok!, nog even, rauw landschap
Op het Hohtürli is het druk, zowel uit het Kiental als uit het Kandertal komen de wandelaars
bij bosjes omhoog. Het uitzicht kan niet beter, als we het Kiental in kijken zien we de Thunersee
liggen en al het vlakke land erachter, tot aan het Schwarzwald!
Natuurlijk nemen we ook de laatste hoogtemeters mee naar de Blüemlisalphütte. Het is er al best druk
maar we vinden nog een plaatsje op het terras, op de eerste rang! Zo zijn boterhammen extra lekker.
bijna op de pas, kijken tot in Duitsland, de enorme Blüemlisalphütte, omgeving van de hut, Blüemlisalp, meteen na de sneeuw
Klokslag 12 gaan we weer naar beneden. Het eerste stuk, waarop de sneeuw steeds blubberiger begint te worden, is geen pretje. Daarna gaat het beter, we kunnen wel merken dat we alweer een week in Zwitserland zijn. De bergbenen zijn goed in vorm. Tientallen, zo niet honderden mensen gaan nu nog naar boven (één zelfs op blote voeten!). Tja, die drukte was ingecalculeerd. Toch hoeven we niet al te vaak naar de zijkant van het pad om tegenliggers te laten passeren. Op veel plaatsen zijn zoveel zijpaadjes ‘aangelegd’ dat er ruimte genoeg is.
nu weer naar beneden, zo prachtig blauw ..., Unterbärgli, waar mensen komen zijn alpenkauwen
Bij Oberbärgli nemen we nu het pad rechtstreeks naar beneden. Dat is even afzien totdat
we de meeste hoogtemeters gehad hebben. Nu rest de halve ronde Oeschinensee, met dat typisch
Zwitserse luchtje van (barbecue)houtvuurtjes. Nog even doorzetten, vanaf de Oeschinensee
moeten we nog naar huis. Via het asfaltweggetje deze keer, we hebben immers al hard
genoeg gewerkt.
Ruim voor 4 uur zijn we op honk. Mmm, er liggen nog Cornetto’s in het vriesvak.
We hebben wel een ijsje verdiend.