Dag 4: Nieuw, de Bunderchrinde
Chlyne Lohner
Het staartje regen van gisteren zou vroeg in de ochtend kunnen vallen, reden om eens
wat uit te slapen. Ontbijt om half 9, buiten ziet het er dan heel behoorlijk uit. We gaan
vandaag naar de Bunderchrinde!
Om 9 uur valt de voordeur van het vakantiehuis achter ons dicht. Ook vandaag gaan we direct
vanaf thuis te voet op pad. Eerst nog wat ansichtkaarten posten (hopelijk zijn ze vóór ons
in Nederland!) en dan weer langs de Kander richting Scout Centre. Hier pikken we het pad op
dat naar Äussere Üschine gaat.
een van de vele soorten klokjes, langs de Alpbach
Het is bewolkt, maar de wolken zijn niet dik. Regelmatig vallen er gaten waardoor we
de zon even op onze bol krijgen. Het is wel te merken dat we wat later op pad zijn gegaan,
het is warmer dan we zo laag gewend zijn en dus parelt het zweet alweer snel. Na een tijdje
komen we op het pad dat we gisteren naar beneden liepen. Prachtig, langs de snelstromende
Alpbach. Bij de hutjes van Äussere Üschine nemen we de richting Alpschelen.
Hans liep dit stuk een aantal jaren geleden, met Paul, naar beneden. In die richting is
het pad een echte benenbreker. Stijgend valt het eigenlijk wel mee. Vooral omdat de wolken nogal
laag hangen en we de sterkste stijging ín een wolk voor onze kiezen krijgen. Hier en daar mogen
we een spannend stroompje oversteken, en voor we het weten zijn we bij Alpschelen.
paadje en uitzicht bij Alpschelen
Nu komt een stuk dat nieuw is voor ons allebei. Afwisselend in de zon en in de wolken gaan we richting Bunderchrinde. De afwisseling houdt de omgeving verrassend. Het ene moment zie je dikke mist, het volgende een prachtig panorama. De pasovergang naar het dal van Adelboden is vanuit Kandersteg niet te zien dus we weten niet wat ons te wachten staat. De aanblik is verrassend. Rauw, vreemd gespleten gesteente waardoor de bergwanden wel uit kleine kubusjes opgebouwd lijken. Heel imposant, ook al zien we geen snars van het Adelboden-dal diep beneden ons.
het Kanderdal diep onder ons, rauw gesteente, Bunderchrinde
De laatste jaren is de cachedichtheid in het Kandertal behoorlijk toegenomen, ook hier ligt er eentje (Bunderchrinde). “Makkelijk verstopt, al gevonden voordat de beschrijving op internet gepubliceerd was ...” Nou, dat lijkt ons sterk. Wij moeten heel wat stenen omdraaien voordat het raak is. Daarna gaat de lunch er dubbel goed in, al is het - zoals altijd - best wel tochtig op de pasovergang.
het Adelboden-dal in, steenbreek, Chlyne Lohner, steil pad
Omdat we niet een stuk over hetzelfde pad terug willen lopen, gaan we verder via het Adelbodendal, onder de Chlyne Lohner langs. Zo kunnen we nog wat langer van het vreemde gesteente genieten. Na een half uurtje komen we vlakbij de Bunderspitz weer terug in ons eigen dal. We zouden de Bunderspitz nog op kunnen gaan, maar dan wordt het wel erg laat (dat heb je er nou van, als je uitslaapt!). Hiervoor moeten we maar een andere keer terugkomen. De afdaling naar Kandersteg is al lang genoeg, en we weten dat we het lastigste deel op het eind zullen krijgen, na Ryharts.
alpenviooltjes, Bunderspitz in de wolken, uitzicht op de Balmhorn, de prijzenkast
Dat stuk is steil, dat is bekend. Wat niet is blijven hangen (of was het een aantal jaren geleden beter?) is de enorme hoeveelheid modder op het bovenste gedeelte van de route. Gedeeltelijk zal het eraan liggen dat hier momenteel koeien ingeschaard zijn maar ook in het bos is het verschrikkelijk. Wetend dat het profiel van onze bergschoenen hopeloos dichtgeslibd is, denken we bij iedere stap na. Bijzonder vermoeiend en we zijn blij als we weer bij het Scout Centre op vaste, moddervrije bodem staan. De braadworst met rösti hebben we dubbel en dwars verdiend.