|
1 Kranenburg 2 Hatertse Vennen 3 Ravenstein 4 Afferden 5 Nijmegen |
Dag 5: De eindeloos mooie dijk
ouderwets landschap bij Afferden
De logeerbedden zijn prima. Hoewel het de eerste nacht onderweg is, hebben we heel goed geslapen. Om half 8 staat de ontbijttafel gedekt. Geen gekookte eitjes (op verzoek); wel volop brood, yoghurt met muesli, vruchtensap en een grote schaal fruit waarvan vast een gedeelte uit eigen tuin komt. De komende uren zullen we geen hongerklop krijgen.
overgebleven na dijkdoorbraken, onze track klopt niet meer
Bijna meteen tegenover ons overnachtingsadres kunnen we een onverhard weggetje richting Waaldijk volgen. Die nemen we niet meteen naar het oosten, we maken eerst een bochtje naar het westen. Het is hier prachtig, ondanks (of misschien dankzij) de mist die ook vandaag is komen opzetten. Veel wielen en mooie oude boerderijtjes. De track die in de GPS staat blijkt niet helemaal te kloppen. Waar we de uiterwaarden in zouden moeten kunnen, zien we verderop een nieuwe nevengeul. Volgens het infobord bij het hek zijn er twee voetgangersbruggen om toch vlak langs de Waal te kunnen lopen. Helaas is de westelijke voetgangersbrug nogal uit koers. We nemen gewoon het fietspad naar het oosten.
koniks in de uiterwaarden, deze ooievaar is de baas
In de mist zien we de kerktoren van Deest dichterbij komen. Op één van de nestpalen langs het pad zit een ooievaar! Langs het water zijn baggerschepen te zien. Hier moet een nieuwe ‘voorhaven’ komen.
voor het doordeweekse baggerwerk, wijs theekoepeltje
Bij Deest kunnen we wél de dijk af en de uiterwaarden in. Het pad loopt door tot bij Winssen. Hier gaan we toch even van de route af want in de plaatselijke Jumbo moeten we wat inkopen voor de lunch doen. Net als in zoveel andere supermarkten is ook hier een afdeling met vers afgebakken brood. Mmm, wat kaas en fruit erbij en we hebben een super lunch.
Daar is het wat vroeg voor. We hebben nog niet eens theepauze genomen!
Bij de speciale ‘Walk of Wisdom’ kiosk(?)/kapel(?) vinden we daar een
mooi plekje voor. Búiten, want binnen staat weliswaar de mooie spreuk
‘ieder mens is een zaailing van Moeder Aarde’ op de vloer, maar
eromheen is vooral rommel ‘gezaaid’.
Dan terug naar de uiterwaarden. De Tacitusbrug bij
Ewijk is aan de beurt voor de skyline.
de Tacitusbrug, te voet en toch op de fiets
Bij Ewijk lopen we een klein stukje door het bos. Een rondje Doddendael zit er niet in en bij het slot zijn geen bankjes voor de lunch. De broodjes breken we aan net vóór we de dijk op gaan.
We hebben nog flink wat kilometers te gaan, en eigenlijk alleen maar over de dijk (het bos bij Roodslag is afgesloten omdat de bomen onverhoeds takken kunnen laten vallen vanwege essentaksterfte). Saai? Valt best mee. Soms zien we wielen, dan weer de rivier. Er lopen koniks, schapen, brandrode runderen en pony’s rond. Bovendien is het niet erg druk. Bijna geen auto’s, weinig wielrenners. Elke bank waar we langs lopen is leeg! En er zijn hier heel veel bankjes.
brandrode runderen, een kunstzinnige tuin
Nu is de schoorsteen van de elektriciteitscentrale in Weurt dominant. Na elke bocht weer een stukje dichterbij. Ook de Nijmeegse St. Stevenstoren is regelmatig te zien.
sluizen van Weurt, in het Kronenburgerpark
Nadat we de sluizen van Weurt gepasseerd zijn, wordt de route wat minder. Industrieterrein, bebouwde kom. Voor de laatste appel vinden we een parkje in Nijmegen-West. We eindigen de route waar we in 2018 begonnen zijn: via het Kronenburgerpark naar het station. Eindelijk weer eens een LAW afgerond!
treed binnen, terug in Ravenstein
Het is even lastig om te bepalen wélke trein we precies moeten hebben om in Ravenstein uit te komen. Maar we hoeven niet lang te wachten, het is rustig in de coupé en de reis duurt slechts een kwartiertje. De Yaris wacht netjes op de parkeerplaats. Een fijne minivakantie die zeker voor herhaling vatbaar is.