Dag 3: Brandenbourg en de beekdalen

graan met klaprozen

Volgens de voorspellingen begint deze dag goed en wordt de regenkans allengs groter. Een reden om tijdig te vertrekken. De bodem van de broodtrommel schemert. Dus wordt Karin toch maar even wakker gemaakt met de mededeling dat zij deze ochtend op zoek moet naar ‘Warm Brout’. De ervaring heeft geleerd dat er later op de dag alleen nog de simpelste soorten witbrood over zijn, niet echt een traktatie.

We gaan richting zuidwest, langs het nagebouwde station van Bettel door het dal van de Hinkelbaach. Na ‘le Dragon des bois’ (kunstwerk, betreden op eigen risico) naderen we Fouhren. Hier start een wandeling uit een boekje, die onder meer de ruïne van Brandenbourg en het dal van de Millebaach zal aandoen.

het nagebouwde station van Bettel, pas op - een draak in het bos!, een weids landschap, moois in de berm

De eerste kilometers gaan door boerenland, of misschien is in dit geval óver een betere uitdrukking. En tjonge, wat waait het op de heuveltoppen! De wolken jagen voorbij. Het ene moment lijkt er een forse bui te gaan losbarsten en 5 minuten later is de lucht bijna strakblauw. Bijna overal staan walnotenbomen. Zomaar langs de weg, op de boerenerven en zelfs in boomgaarden. De beroemde notenmarkt van Vianden moet een belevenis zijn! Veel meer dan in Nederland staat er koren op het land. Langs de randen bloeien de ouderwetse akkeronkruiden uitbundig: klaprozen, korenbloemen, kamille. Wat mooi. Bovendien barst het dankzij de korenvelden van de geelgorzen.

de ruïne van Brandenbourg, even naar binnen kijken

Toch zijn we blij als we in de buurt van Brandenbourg in beschutter terrein komen. De ruïne torent hoog boven het dorp uit. Helaas is het kasteel vanwege restauratiewerkzaamheden niet toegankelijk. Jammer, dit lijkt een geweldige plek om wat rond te zwerven.

Tot nu toe zat er best veel asfalt in de route maar het tweede deel is heel anders van karakter. Nu kunnen we volop gaan genieten van kleine Luxemburgse beekjes als de Millebaach, Scheedsbaach en Houschterbaach. Af en toe valt er een drup regen maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Binnen een paar minuten schijnt de zon weer, en komen meteen ook weer de vlinders langsfladderen - vooral witjes en zandoogjes.

een welverdiende pauze, omlaag naar de Houschterbaach, Houschterbaach, avontuurlijk lopen

Dichtbij Fouhren gaan we op zoek naar een ander pad naar Vianden. Na wat gedwaal komen we uiteindelijk terecht op een prachtig pad dat tegenover de plaatselijke campings (min of meer onze ‘buren’) op de verharde weg uitkomt. Met ongeveer 26 km op de klok zijn we dan weer bij ons ‘pannenkoekenhuis’.

Gelopen op 7 juli 2008