|
1 Harbrinkhoek 2 Ootmarsum 3 Oldenzaal |
Dag 3: Ootmarsum - Oldenzaal
Singraven
Driemaal is scheepsrecht, ook vandaag staan we niet te laat en uitgeslapen op. Eerst
thee zetten voor onderweg, met het poppenformaat koffiezettertje dat bij onze dakkamer
hoort. Dan wederom een heerlijk uitgebreid ontbijt. Sinaasappelsap, een gekookt ei,
kwark met aardbeien, schijfjes komkommer en tomaat. Zonder brood zouden we er al
genoeg aan hebben, maar brood en beleg zijn er natuurlijk ook nog. We kunnen het
onze gastvrouw niet aandoen, om niet van alles tenminste iets te eten. Wat fijn toch
dat we weer een flinke wandeling voor de boeg hebben, dat is een mooie reden om goed
door te eten.
De plaatselijke AH levert ons brood, kaas en yoghurt. Hiermee redden we het wel tot
Oldenzaal. Nadat we Ootmarsum uit zijn krijgen we een tijdje boerenland, en vervolgens
de Hunenborg (een voormalige walburcht waarvan de gracht nog over is). Meer water komt
bij het kanaal Almelo-Nordhorn. En beton, want bijna voor onze ogen rolt hier een
betonnen fietspad uit de machine. Er is nog nét genoeg ruimte om door het zand erlangs
te lopen, gelukkig maar want het beton is nog niet uitgehard.
fietspad in wording, langs de Voltherbeek
De Voltherbeek volgt, en de Dinkel. Die kronkelt prachtig in de buurt van Huize Singraven,
een optrekje op stand. Hier ligt alle historie op een kluitje, want ook de oude watermolen
en het sterrenbos zijn vlakbij te vinden. Plus een pauzebankje in het parkachtige bos
dat zich achter Singraven bevindt.
Na het plaatsje Beuningen volgen we de Dinkel nog een keer. Dit is toch wel een van
de mooiere riviertjes die we tijdens het lopen van het Twentepad gezien hebben. Breed,
met flinke meanders en met beukenbos langs de oevers.
kronkels in de Dinkel, watermolen bij Huize Singraven, het park van Singraven, kanon bij de Dinkel
Een stukje stuwwal mag natuurlijk niet ontbreken. Op de Hakenberg staat een apart
buitenhuis. Daarna komt de Hoge Kavik en daar ... verliezen we ergens de juiste route.
Tja, het was dus toch misplaatste zuinigheid om geen routeboekje te kopen maar te
lenen bij de bibliotheek. Zodoende komen we niet bij (vermoedelijk) de Paaschberg
en de Tankenberg.
We belanden in De Lutte en besluiten de grote weg richting Oldenzaal te volgen tot
op het punt waar de ‘oude’ route deze kruist.
op de Hakenberg, oesterzwammen, pauze, Elfterheurne
Dat punt klopt gelukkig nog, en zo kunnen we wel genieten van een stukje Elfterheurne,
en vooral van de prachtige bomen in het Kalheupinkpark. Wat een plataan, en wat een ginkgo!
Het laatste stukje tot aan het station gaat bijna vanzelf. Om kwart over 2 zien we
onze eigen auto weer staan. We zijn nog goed op tijd om de terugweg fileloos af te leggen.
‘na gedane arbeid is het goed rusten’, plataan, ginkgo, zijn eendjes kleurenblind?
Het Twentepad zit erop. Een pad door een mooie rustige streek, niet altijd spectaculair en met veel meer water dan we gedacht hadden. Maar bijzondere dingen als de Mosbeek, het Springendal en Singraven hebben deze driedaagse de moeite waard gemaakt. Met natuurlijk speciale dank aan de bunzing!