Dag 13: Spelenderwijs de Betelberg op
tokkelen op het Murmeli-Trail
Er komt regen, maar pas in de middag. Daarom nog één keer vroeg uit de veren en een ochtend op pad. De Betelberg, notabene de ‘huisberg’ van Lenk, zijn we deze vakantie nog niet op geweest.
in het ochtendgloren, bijna bij Stoss
Iets na 7 uur lopen we naar het centrum van Lenk. We willen niet via Wallegg omhoog maar via het Kurhaus. Dat lukt niet helemaal, we zwaaien iets teveel naar het noorden af. Toch komt er vóór Wallegg nog een paadje dat richting Stoss (het tussenstation van de Betelbergbahn) voert. Best een lekker pad, niet te steil en heel regelmatig in de schaduw. Pas vlakbij Stoss komen we in de volle zon.
plezier op het Murmeli-Trail
Ook dan valt het mee want onderweg is afleiding genoeg. We volgen namelijk het ‘Murmeli-Trail’, een speciaal pad voor gezinnen waar onderweg voor de kinderen van alles te beleven is. Volop informatieborden waardoor we nu echte murmeltierdeskundigen zijn. Verder leuke speelplekken met een tokkelbaantje, een hangbrug, labyrint en wip. Fanny kan zich uitleven!
melkbussenmemory, hochmoor
Al om half 10 zijn we boven, bij het melkbussenmemory. We zouden hier nog een informatief hoogtepad kunnen lopen van ongeveer 3 kilometer. De top van de Betelberg is een hochmoor, een tamelijk zeldzaam landschap in Zwitserland dus de moeite waard. Maar wanneer we aan een vroege lunch zitten, zien we in de verte al een typische aambeeldwolk die op slecht weer duidt. Vanaf 12 uur zijn forse buien mogelijk en daar willen we niet in zitten. Daarom gaan we na brood en thee op ons gemak over hetzelfde pad weer naar beneden. Deze vakantie hebben we toch al genoeg gedaan?
Het weer houdt zich prima. Boven onze hoofden zien we vier roofvogels zweven. Buizerds? Steenarenden? Ook komen er regelmatig vliegtuigen over. De piloten zijn vast aan het trainen voor het vliegfeest dat komend weekend gehouden wordt in St. Stephan.
maestro, gimme!
Rond 12 uur zijn we beneden, zoals gepland. Het komende uur zal er nog geen bui vallen en we hebben nog brood over. Zodoende hebben de eendjes op de Lenkersee geluk. Er is muziek terwijl u voert (aan de waterkant zit minstens één maar zo te horen ook een tweede koperblazer te oefenen!). De eendjes zijn weer brutaal. Wat kun je toch een plezier hebben van een overgebleven boterham.
lekker binnen, het eten is bijna klaar
Weer thuis nemen we een ijsje op ons terras terwijl de wolken zich boven het dal samenpakken. Frau Dräyer komt slakken vangen, we hebben het uitgebreid over de vlinders en rupsen in de tuin en ze vertelt dat er een buurt-das is! Daarvoor moet je wel lang opblijven, hij schijnt pas na 11 uur ’s avonds rond te scharrelen.
Dan komt de regen los, tijd om naar binnen te gaan. Ook in de regen zien we de slakkenjacht in de tuin gewoon doorgaan! Nou, dan blijven we toch liever binnen bij een kopje thee. Voor het allereerst deze vakantie eten we het diner niet op ons terras. Maar binnen smaakt de Feldschlösschen ook goed!