| Home | Vakanties | Wandelpaden | Fietsen | Overig |
Dag 6: Geulhem - Gronsveld
Maastricht |
||
|
Nog twee etappes te gaan van het Krijtlandpad, beide aan de NW-kant. Dat scheelt in reistijd. Op een prachtige najaarsdag besluiten we eens door Maastricht, en daarna óm Maastricht, heen te wandelen. Als we de auto bij het kerkhof in Amby hebben geparkeerd gaan we richting Maas. De parkeerplaats is goed gekozen, na een niet al te lang stuk bebouwing komt de Servaasbrug in zicht. Langs de Maas is het lekker wandelen. Autovrij, mooi uitzicht op de St. Pietersberg, heerlijk rustig.
uitzicht over de Maas, St. Pietersberg Helaas is de route wat verlegd bij natuurgebied de Kleine Weerd. We gaan niet meer door de beemden maar blijven hier op het fietspad. Overal de mooiste herfstkleuren, dat gelukkig nog wel, en talloze half afgestorven plantenstengels met de vruchten in top. Distels, peen, kaardenbol, klit ... Verder prachtige bessen in allerlei kleuren, van paarsblauw (sleedoorn) tot helderrood (Gelderse roos). Eenmaal voorbij het natuurgebied moeten we een stuk over het fietspad langs de provinciale weg, en daarna over het industrieterrein bij Gronsveld. Ach ja, Nederland kan niet overal even mooi zijn. Als we de officiële route van het Krijtlandpad verlaten wordt de weg bijna op slag interessanter. Vanaf Gronsveld zetten we koers naar het Savelsbos. Onder een enorme linde staat daar het ideale pauzebankje. Mmm, een kop thee gaat er wel in en een broodje ook. Vanwege de omschakeling naar wintertijd is de maag nog een beetje van slag. Het horloge zegt wel half elf maar het voelt al bijna aan als lunchtijd.
herfstkleuren, bosrank, kukeleku, volop maretak Nog meer hellinkjes in het bos en op de velden na de ‘lunch’. Het is te merken dat het een mooie dag is, talloze wandelaars zijn ook op pad. We lopen door Cadier en Keer, en volgen in de buurt van Bemelen het bordje ‘Mariagrot’. Uitgehakt in de mergel is hier een nis met een Mariabeeld. ‘Grot’ is misschien een te groot woord maar een rustgevend plekje is het wel. Een viertal banken staat te wachten op pelgrims, we hebben onze zitplaats voor het uitkiezen.
mergelwanden, de Mariagrot bij Bemelen Deze omgeving is behoorlijk bekend. Talloze malen hebben we hier al door de bossen gedwaald, langs de mergelwanden en over de steile paadjes. Het blijft altijd mooi, in ieder jaargetijde. In de buurt van Berg en Terblijt komen we er achter dat het buurtschap Berg zijn naam niet voor niets heeft. We moeten vanaf hier nog naar Geulhem om daar de officiële route van het Krijtlandpad weer op te pikken. Dat betekent eerst steil omlaag, en niet veel later in natuurgebied de Dellen weer behoorlijk steil omhoog.
een prima pauzeplek, herfst in de Dellen Tot nu toe waren de herfstkleuren en vruchten prachtig maar hebben we nog weinig van paddenstoelen kunnen genieten. Misschien is oktober daarvoor wat te droog geweest? We komen toch nog aan onze trekken, want langs het bospad wemelt het op een gegeven moment van de grote parasolzwammen. In alle stadia, van trommelstok tot parasol, staat de zwam hier te pronken. Na wat boomgaarden lopen we langzaam Maastricht weer in. Erg interessant is dit stuk niet,
dat hadden we al verwacht. Maar de auto, met daarin een volle thermoskan met thee, lokt in
de verte. Bij het kerkhof is al te merken dat de aanloop naar Allerzielen is begonnen.
Bij de ingang worden bolchrysanten verkocht, en het zal beslist drukker zijn dan op een
zondag-door-het-jaar. |