|
1 Noorbeek 2 Epen 3 Gulpen 4 Vijlen 5 Melleschet 6 Gronsveld 7 Mariadorp |
Dag 2: Noorbeek - Epen
de zoete kersen in bloei
Binnen één week twee keer op pad in Zuid-Limburg! De eerste etappe van het Krijtlandpad was ook zo goed bevallen. Daarom op de zaterdag voor Pasen in de herhaling. Voor deze dag staat ons bekendste stukje Limburg op het programma: het gebied rond Epen. Daarom gaan we op de automatische piloot naar de grote parkeerplaats bij hotel Krijtland in Eperheide en volgen een alternatieve strategie. Eerst een flink stuk lopen tot aan het ‘beginpunt’ van vandaag (Noorbeek) en vervolgens via het Krijtlandpad terug naar de auto.
een mals buitje, de zoete kers bloeit volop
De weersvoorspelling zag er op vrijdag goed uit maar ter plekke blijkt er iets te haperen.
Aan de horizon zijn donkere wolken te zien waaruit overduidelijk een flinke bui regen valt.
Als die maar niet onze kant uit komt! Natuurlijk is dat wel het geval, en zo lopen
we al na 10 minuten met opgestoken paraplu door de velden. Gelukkig is de bui van korte
duur. Al voordat we bij het eerste stuk bos zijn verschijnt een mooie regenboog, en
verderop wordt het keurig droog. De paraplu’s kunnen de rest van de dag in de
rugzak blijven. Via Beutenaken en Hoogcruts komen we in de buurt van Noorbeek. Vooral
het gedeelte langs het riviertje de Gulp is de moeite waard, we zien slanke sleutelbloemen.
Pauze! Net voor Noorbeek. Op een van de vele bankjes, in de buurt van een van de vele
wegkruisen, drinken we een kop thee. De paardenkastanjes boven onze hoofden zitten al
in frisgroen blad. Wat is het hier toch mooi.
lammetjes, bij de Gulp, pinksterbloemen, meanders
Bij Noorbeek komen we op de Krijtlandroute uit. De vergezichten zijn weer prachtig.
In de bosranden bloeien de zoete kersen uitbundig. In de hagen doen de sleedoorns
hun best. De bloemknoppen in de fruitboomgaarden staan op springen. Bijna alle bomen
raken nu in blad. Alleen de inlandse eiken en beuken ogen nog een beetje kaal.
We lopen richting Schilberg, waar trots een stenen kapelletje staat. We zijn al meer
kapelletjes tegengekomen op de route en het is opvallend dat er hier heel anders mee
wordt omgegaan dan in onze eigen omgeving. Bijna zonder uitzondering is er een
(afgesloten) traliehek waardoor je het interieur slechts kunt bekijken. Het in Brabant
gebruikelijke kaarsenrek, waaraan je zelf een lichtje à 50 eurocent kunt toevoegen,
ontbreekt. Jammer.
uitzicht, kapel van Schilberg, landweggetje, klaverzuring
Iets verderop pauzeren we opnieuw, nu voor de lunch. Die boterhammen hebben we dubbel
en dwars verdiend. Boven ons hoofd staan de essen in bloei. Dichtbij in de berm staat
holpijp. Het speenkruid raakt een beetje op zijn retour maar de klaverzuring is daarvoor
in de plaats gekomen. Wat een lief wit bloemetje. En natuurlijk, niet te vergeten de
pinksterbloem. Ondanks de zon zijn er vandaag niet veel vlinders. Binnenkort zijn vast
de eerste oranjetipjes te zien.
Onderweg komen we regelmatig mensen tegen. Extreem druk is het niet, dat zal met de
Paasdagen wel anders zijn. Behalve in Slenaken, daar hangen de mensen vandaag al met de
benen buiten. Een reden om snel door te lopen en pas voorbij het dorp een bankje op te zoeken.
holpijp in de berm, ook de essen bloeien
We komen weer op heel bekend terrein, het Onderste en Bovenste bos. Anderhalve maand
geleden liepen we hier nog. Er is flink gekapt en daardoor oogt het hier en daar erg kaal.
In een watertje zien we kikkerdril. Och ja, het is immers april.
Als we het bos verlaten zien we in de verte alweer het grote gebouw van hotel Krijtland
op de heuvelkam liggen. We nemen nog een omweggetje naar Terpoorten en koersen dan richting
Epen voor het laatste klimmetje. De parkeerplaats is niet eens zo vol. Tevreden kunnen we
na 25 km de wandelschoenen weer uittrekken.