Dag 3: Heeze - Son

Hooydonkse brug

Volgens de weersvoorspelling hebben we een geweldig weekend voor de boeg. Ideaal om de laatste etappe van het Hertog Hendrikpad onder de voeten te nemen. De torenklok slaat 8 als we in Heeze worden afgezet. “Tot vanmiddag, zoon!”
Vandaag worden we getrakteerd op een groot stuk Strabrechtse Heide. En wat is het hier nog stil! Dat zal over een paar uur vast heel anders zijn. De rijp ligt op de velden, een dun laagje ijs op de plassen. Dat is mazzelen, want ook nu weer zijn de paden modderig. Enkele Kempische heideschapen maken korte metten met het gras tussen de heideplanten. Op ons gemak dwalen we over de heide en door het bos, steeds dichter naar de A67 en het achterliggende Geldrop toe.

de zon komt op boven de heide, Kempische heideschapen in het wild

Bekend gebied allemaal, ook het stuk langs de Rul in Geldrop zelf. Bij toeval kunnen we de route hier helemaal tot in de details volgen. Ook het kasteelterrein hoort er namelijk bij, en laat daar nu iemand de poort van het slot doen op het moment dat wij net aankomen! Zonsopgang valt laat in Geldrop (half 10!). Ten noorden van de bebouwde kom staat er weer een bankje uitnodigend op ons te wachten in de zon. Pauze ... De koolmezen fluiten, hazelaars en elzen bloeien. Nog heel eventjes en ook de eerste wilgen doen al mee. Wat een leven!
Een stukje verder steken we het Eindhovens kanaal over en volgen het oostwaarts totdat we een pad richting Urkhovense Zeggen kunnen nemen. Futen, aalscholvers, blauwe reigers, wilde eenden en meerkoeten houden ons gezelschap. Het is weer echt genieten, én kijken waar je je voeten neerzet op het pad. Langzaam baggeren we richting Collse Watermolen, ook nu weer een plaatje.

de Rul in Geldrop, Urkhovense Zeggen, Collse Watermolen, St. Antonius

Nuenen-Eeneind met de Antoniuskapel staat vervolgens op het programma en daarna moeten we helaas weer doorbijten. Tot aan de Geeneindse Heide, voorbij Gerwen, is er even niet zoveel aan. Het geeft altijd te denken wanneer je kilometers lang geen bankjes tegenkomt ...
Maar alles komt goed. De lange saaie boeren(asfalt)weggetjes gaan over in bospaden en er doemt een stevige slagboom op die wel als bank wil dienen. De lunch gaat erin als koek. Er komen nu ook vennen en stukjes heide aan te pas en de zon laat zich van haar beste kant zien. Jassen en truien kunnen de rugzak in, lange mouwen worden opgerold. Het lijkt zowaar alweer lente!

boerenland, Geeneindse Heide, pauze in Heerendonk

Voor de eerste keer lopen we even langs het Wilhelminakanaal. Later op de dag zullen we het nog eens terugzien! Bij Stad van Gerwen is het lekker dieren kijken. Ja, het geheugen is nog prima in orde, lama’s houden ze hier nog steeds. Via de Breugelse Beemden komen we terecht in Heerendonk, dé ontdekking van deze dag. Middenin het elzenbroekbos zien we ineens een bankje staan. Helemaal alleen op de wereld, het geluid van de autosnelweg bijna onhoorbaar op de achtergrond, overstemd door een specht die er lustig op los roffelt. De zon op het gezicht ... beter kan het bijna niet. Hoewel we zelden meer dan 10 minuten pauzeren, trekken we er op deze plek een half uur voor uit. Geweldig.
Daarna koersen we via Nederwetten op Son aan. Net voor we bij het kanaal komen gaat er een belletje naar huis: “OK, start de auto maar!” We lopen op ons gemak langs het water naar het westen. Het is druk hier. Geef de mensen ongelijk, wie op zo’n mooie dag niet gaat fietsen of lopen mist echt iets.

Gelopen op 9 februari 2008