Dag 2: Son - Aalst

uitzicht op Nederwetten

Het gemakkelijke van een lange-afstands-wandelpad in de buurt is dat je eenvoudig met de etappevolgorde kunt husselen. De tocht van Son naar huis is de kortste etappe in de planning. Een wat kortere tocht is ook wel handig op een dag met wat minder goed weer, een dag in het carnavalsweekend bovendien. Is ’s middags, met al die carnavalsoptochten in de regio, de oppikplaats die we in gedachten hebben wel bereikbaar? We kunnen natuurlijk ook naar huis lopen, dat lukt altijd ...

op stap in de sneeuw, de Boktse Beemden

Weer vroeg op pad. Om kwart over 8 kunnen we in Son de rugzakken op onze schouders hijsen. In de nacht heeft het een beetje gesneeuwd en nog steeds ziet de lucht er dreigend uit. Een apart sfeertje.
Dit is bijna het noordelijkste punt van de route, we duiken de Boktse Beemden in. Een verrassend mooi stuk waar we toch nog nooit eerder wandelden. Helaas blijft het niet droog. Achteraf bezien hadden we beter uit kunnen slapen want alle natte sneeuw valt vóór 10 uur. Gelukkig hebben we paraplu’s en regencapes in de rugzak.
Langs de Dommel soppen we naar het zuiden. Beemden zijn van oudsher drassig dus verbazend is het niet. Slechts één wandelaar komen we tegen. Ook hij heeft het natte pad, waarbij het soms spannend is of we met droge voeten voorbij de vochtigste plekken zullen kunnen komen, getrotseerd. Hoera voor de bergschoenen!
De Eindhovense bebouwing komt in zicht maar we blijven mooi langs de Dommel lopen totdat we op het terrein van Eckartdal komen. We doorkruisen het van voor naar achter, van links naar rechts. Lekker wandelen tussen de kinderboerderijdieren door, genieten van de oude gebouwen die nog op het terrein staan. De laatste nattigheid valt uit de lucht, het modderige pad houdt nog even aan tot in de buurt van de Karpendonk.

oude gebouwen in Eckart, de Karpendonkse plas

Ja, dit is wel heel bekend terrein. In onze TU-tijd hebben we heel wat rondjes rond de plas gelopen. Hup, zuidwaarts, het universiteitsterrein op. Daar vinden we een nieuwigheid in de vorm van een rookabri. We hebben nog nooit de behoefte gehad om onder zo’n stinkend afdak te gaan zitten maar vandaag - alle andere banken zijn kleddernat van de natte sneeuw - trekt het ons wel aan. Theepauze! De bewakingsdienst is zeer alert, binnen 5 minuten komt er een team beveiligers langsrijden. We zien er blijkbaar vertrouwenwekkend uit (ondanks de broeken en schoenen die inmiddels bij landlopers niet zouden misstaan) en kunnen ongestoord blijven pauzeren.

wat betekent dit bord?, 'rook'pauze, kunst, sweet memories

Verder langs de Dommel, langs heel wat nieuwe TU-gebouwen en een hele verzameling tot dusver onbekende ‘kunst’werken. Wat moeten drijvende eieren met zonne-energie? Gelukkig is er ook een verdwaalde zilverreiger te bewonderen. En de zon breekt door! Vanwege de modderpoten lassen we een kleine afwijking van de route in. Niet door de stationstunnel maar door het TU-fietserstunneltje richting zuiden. Zo krijgen we zelfs een staartje carnaval mee, want op de Fuutlaan is de Lampegatse optocht zich al aan het opstellen.
Wij hebben nog meer Dommel tegoed. Na ruim 50 jaar (omgeving) Eindhoven zijn er zowaar nog onbekende plekjes in de stad. Nooit geweten, dat er achter de Tramstraat om zo’n mooi wandelpad langs de beek ligt. Het Stadwandelpark kennen we natuurlijk wel en zeker ook de Genneperparken, al hebben we de precieze uitgezette route - waarschijnlijk door de grote drassigheid - niet zo vaak gelopen. De lunchpauze valt achter de Kunstijsbaan, heerlijk op een bankje in de zon met uitzicht op een weitje aan de Tongelreep.
Daarna ‘vliegen’ we naar huis. Het is nog even spannend of vanwege het ombouwen van de randweg om Eindhoven de route nog wel goed te volgen is maar dat valt mee. We wandelen op ons gemak Ekenrooi binnen en vandaar richting Waalre. Carnavalsmuziek overal, ook hier wordt vandaag de optocht gehouden. “Nie knieze, nie zeure, da’s hartstikke fout! In Brabant ken je héndig lope als je maor van modder houdt!”

Gelopen op 2 februari 2008