Dag 1: Aalst - Heeze

de Groote Heide tussen Aalst en Heeze

Het routeboekje is een paar dagen in huis (verjaardagscadeautje), lang genoeg om de route in de GPSr te kunnen zetten. Dat wandelt wel heerlijk ontspannen, geen gezoek naar soms onduidelijke of verstopte markeringen. Een thermoskan thee, brood, wat lekkers en we kunnen op pad. Om 8 uur ’s morgens trekken we de huisdeur achter ons dicht. Het schemert nog - geen probleem, de weg door ons eigen dorp kunnen we dromen en tegen de tijd dat we in de buurt van de Hut van Mie Pils komen zal het licht zijn.

Meeuwven, theepauze, Groote Heide

Aan de rand van Ekenrooi treffen we de eerste markering en lopen langs een stukje hei het bos in. Natuurlijk komen we langs het Meeuwven. Dit was in een ver verleden als Nieuwven bekend - de kaartenmakers uit die tijd hebben de naam verkeerd afgelezen. Daarna de welbekende Hut van Mie Pils. Zo vroeg op de ochtend is het hier nog rustig. Dat is op zondagmiddagen wel anders!
Na het oversteken van de snelweg dwalen we door het waterwinningsgebied en komen terecht op de Groote Heide. Nieuw is het allemaal niet maar het valt beslist niet tegen om eens op deze manier door onze eigen omgeving te lopen. Een mooi bankje op de heide is geknipt voor de eerste pauze.

vreemde vogels, ontginningslijntje van Sterksel, wees gegroet, Strabrechtse Heide

Na de heide gaan we op afstand langs Leende, over weggetjes die we nog niet kennen. Al lopend blijkt wel waarom: dit is een saai stuk in de route. Tja, in ons overvolle Nederland kun je niet verwachten dat je 92 kilometer lang aaneengesloten door natuurgebieden kunt lopen. We zijn in de buurt toch al verwend met natuur! Een kwestie van doorlopen dus, tot de volgende pauze in Sterksel.
Hier wordt het alras interessanter. Op de pauzeplek ligt een stukje rails met één spoorkarretje erop, volgens het infobord een herinnering aan het Sterksels ontginningslijntje uit het begin van de 20e eeuw. Nooit geweten! Dat is nu het leuke van zo’n tocht, zelfs als je in je eigen buurt wandelt.

Herbertusbossen, mooie zwammen, Sterkselsche Aa, kasteel van Heeze

Daarna komen achtereenvolgens Huize Providentia en de Lange Bleek aan de beurt. Bekende omgeving, mooie paden. Zelfs een klein stukje Strabrechtse Heide mogen we over, goed voor de laatste pauze van de dag. Op de pauzeplek is het rustig, verderop in de Herbertusbossen wordt het behoorlijk druk. Tja, een mooie zondagmiddag in januari ...
Het is tijd voor een telefoontje naar het thuisfront: “We zijn dadelijk bij Kasteel Heeze!” We besluiten de etappe van vandaag met een stukje door het drassige dal van de Sterkselsche Aa. En dan komt het kasteel in zicht. Bij het begin van de oprijlaan staat keurig onze auto met chauffeur te wachten. Een prima wandeldag!

Gelopen op 13 januari 2008