Dag 5: Bij Groeve ’t Rooth

uitzicht  op Groeve ’t Rooth

Ook vandaag valt de wandelstart om 7 uur. Buiten is het redelijk bewolkt. Dat scheelt in de warmte. In Terblijt zien we de eerste zwarte roodstaart van de vakantie. Best een bergvogeltje dat zich dus ook thuisvoelt in de Limburgse heuvels.

een prachtige ochtend; laat je schoenen maar hier; molen van Wolfshuis; maretak te koop

Langs Herberg de Bonte Haan lopen we het dorp uit. Ook naar Bemelen liepen we hier maar nu nemen we bij een splitsing het pad naar Wolfshuis. De veldleeuweriken doen opnieuw hun best. We passeren de molen - de enige in Nederland die uit mergel is opgetrokken - en komen door het gehucht ’t Rooth. Daar staat onder andere een boerderij waar maretak verkocht wordt. Eigenlijk een fruitkweker maar omdat maretak graag op appelbomen groeit, een best voor de hand liggende combinatie.

waren we al eerder hier?

’t Rooth heeft nog meer in petto. Een oud mergelstenen huis is behoorlijk volgekrast met namen en initialen. Hé, hier staat HvZ! En daar: PAUL! Alsof we hier eerder waren, en alsof we van die graffiti-zetters zijn. Ter geruststelling: Fanny staat er echt niet bij hoor.

Groeve ’t Rooth; landgeiten

Groeve ’t Rooth naderen we vandaag van een andere kant en zodoende ontdekken we het speciale uitzichtspunt. De groeve is namelijk geen mergelwinning meer maar nieuwe natuur. Landgeiten lopen rond om de begroeiing in toom te houden. Vanwege de steile wanden in de groeve staat er een hek omheen. Toch hoeven we niet de verharde weg om de groeve heen te volgen. Er ligt een mooi wandelpad in het hellingbos.

mooi paadje; blikseminslag?

Vandalisme? Een grote boom ligt omgevallen naast het pad; een flink stuk van de stam zwartgeblakerd. Fanny vraagt zich af wie hier fikkie probeerde te stoken. Hans komt met een plausibel idee: de boom zou vol door de bliksem getroffen kunnen zijn. Dat is dan wel een joekel van een inslag geweest!

pauze bij de Mariagrot; tongvaren

Pauze houden we in de buurt van Bemelen bij de Mariagrot. Een klein stukje het bos in, een mooie rustige plek met volop bankjes. Tegen de ‘muur’ groeien tongvarens en wijngaardslakken voelen zich er goed thuis.

Bij Hoeve Heem ontfermen we ons met vijven over het laatste stuk ijstaart. Aardbeien en ijs hebben we nog genoeg. Voor het avondeten moet extra ingeslagen worden. Fanny gaat op haar gemak boodschappen doen. Een goede gelegenheid om op de heenweg rustig naar de vlinders in Groeve Blom te kijken.

Groeve Blom; koevinkje

Als je het eenmaal weet, is het niet moeilijk om de ‘uitgang’ van de groeve te vinden. Op een warme ochtend zit Groeve Blom inderdaad vol met vlinders. Het bloemrijk grasland krijgt veel zon, het is nog niet té heet. Volgens internet is de groeve vliegplaats van enkele heel zeldzame vlinders. De kans is niet zo groot dat je die bij een korte wandeling zomaar waarneemt en dat gebeurt dus ook niet. Maar atalanta’s, zandoogjes, witjes en koevinkjes zijn ook leuk! Het wandelpad kun je volgen tot bijna bij het Grieks restaurant. Prima route.

Opnieuw is de supermarkt een zoekplaatje. Terwijl de sortering goed is, vergelijkbaar met Waalre. Na eindeloos heen en weer lopen zijn alle ingrediënten voor enchiladas aan boord. Puhpuh. Tijd om af te zakken naar Terblijt en in de tuin te lunchen.

In de middag pakken we een boek, of de gamecontroller (Karin en Bjorn spelen graag computergames). We zullen heerlijk uitgerust naar huis gaan! Voor de Nieuwegeiners is de thuisreis vanavond al. Niet veel vakantiedagen, wel veel vakantieplannen. Na het avondeten brengen we ze naar het station om ze uit te zwaaien.

het gouden avondlicht

Het wordt een gouden avond. De vogels zitten op onze wandeling te wachten. Hoeveel kwartels zouden er eigenlijk rond de Oeveregrubbe zitten? We horen er meerdere maar hoe we ook speuren: zien doen we ze niet.

Route op 23 juni 2026