Dag 2: Door het Geuldal naar Valkenburg

toeristisch Valkenburg

Een vreemd bed is altijd even wennen. Midden in de nacht heeft het ook nog zwaar geonweerd. Toch hebben we behoorlijk geslapen, vast dankzij de koelte in huis. Echt fris gaat het overdag niet worden en dus is het tropenrooster van stal gehaald. Half 7 ontbijt, 7 uur op pad. Het restje kaneelbroodjes is snel soldaat gemaakt. Lunch meenemen hoeft niet. Een voorraad thee, rozijnenbiscuit en fruit volstaat.

holle weg; bij de Geulhemermolen

In de ochtendkoelte vertrekken we. Na de eerste stijging naar Berg, gaan we opnieuw naar beneden het Geuldal in. Je kunt daar over zoveel verschillende paden naartoe. Deze keer nemen we de route langs Curfs Groeve. Ook dan kom je langs de Geulhemermolen. We kiezen daar het fietspad naar het oosten. Geen bankje te zien. Gisteren hebben we echt gemazzeld.

kerk en kasteel van St. Gerlach

Na de lunch komen Karin en Bjorn aan op station Houthem-St. Gerlach. Het is wel makkelijk om te weten hoe we daar de auto even kunnen neerzetten wanneer we ze oppikken. De weg naar het station is simpel; dichtbij een auto parkeren lijkt een crime. Blijkbaar verwacht men dat treinreizigers hun auto neerzetten bij Chateau St. Gerlach.

kunstig; een sjtökske paradies

Dat luxehotel is een verrassing! Er hoort namelijk een beeldentuin bij die vrij toegankelijk is. Het lijkt erop dat alle kunstwerken te koop zijn. Bij elk beeld staat een bordje met omschrijving en vraagprijs. Geïnteresseerd? Neem een visitekaartje mee uit het bijbehorende bakje. Geen hogeschoolkunst maar altijd aardig is de ‘social sofa’ met mozaiek. ‘Een sjtökske paradies’ hier in het Geuldal.

door Ingendael; uitgebloeide daslook

Achter de beeldentuin begint natuurgebied Ingendael waar gestruind mag worden. Toch volgen we gewoon het wandelpad. Half verscholen tussen het gras scharrelen twee fazanten. In de verte zien we een blauwe reiger het veld in lopen en weer terugkeren. Met een kikker in zijn snavel! Het ontbijt lijkt goed te smaken.

Eigenlijk hebben we even genoeg zon gehad. Als we het bruggetje over de Geul pakken en daarna doorlopen naar Valkenburg krijgen we een tijd schaduw op het pad. Daar staat ook een mooie boombank voor de eerste pauze. Langs het pad ruikt het nog flink kruidig. De daslook is wel uitgebloeid maar de uiengeur blijft nog lang hangen.

in Valkenburg

In Valkenburg is veel veranderd sinds we er voor het laatst waren. Sowieso begint het steeds meer op een MTB-paradijs te lijken, in plaats van een vakantieoord voor bejaarden. Na een klein toeristisch rondje stad willen we de Heunsberg op, naar de plek waar vroeger de Wilhelminatoren stond. Het leuke smalle pad de berg op is helaas afgesloten. We moeten doorlopen tot voorbij de kabelbaan en kunnen daar pas een weg omhoog nemen. Op de top zien we geen half ingestorte toren maar ... eigenlijk helemaal niets meer. Het hele bouwsel is verdwenen!

eindeloze graanvelden; op weg naar huis

Het wordt tijd om terug te gaan. Door de Limburgse velden lopen we naar ‘huis’. Onderweg staat opnieuw heel veel graan – vooral tarwe maar ook gerst. Ideaal weer voor de geelgorzen. Ze fluiten volop hun 5e van Beethoven.
Maar we hadden geen haast hoeven maken. Afgelopen nacht heeft het op veel plaatsen in Nederland geonweerd. Daardoor is het treinverkeer rond Utrecht in de soep gelopen. Met flinke vertraging komen Karin en Bjorn pas halverwege de middag in Limburg aan. Oververhit dus een ijsje gaat er wel in! Daar houden we het verder bij. Vanavond hebben we een tafel gereserveerd bij de Griek!

bij Grieks restaurant Aphrodite

Bij dit restaurant aten we al eerder, tijdens een rondje Krijtlandpad. Het eten is nog steeds prima in orde en pfff, ook nog steeds heel veel. Op het buitenterras hebben we een fijne plek. In de schaduw, en lang niet zo lawaaierig als binnen. Nadien hoeven we alleen maar af te zakken naar Terblijt. Hydrateren, want het eten was nogal zout. Lezen in de tuin want nu is de temperatuur lekker. De huiskat komt een kijkje nemen. Dat vinden de Nieuwegeiners wel leuk.

Route op 20 juni 2026