Dag 3: Naar IJzeren, via groeve en veld

een bekend infobord

Karin en Bjorn slapen graag uit maar Paul, Hans en Fanny profiteren liever van de morgenstond. Om 7 uur op pad! In de ochtend zou nog onweer kunnen komen maar dan hoofdzakelijk ten noorden van Terblijt. Zodoende nemen we een route naar het zuiden.

vroeg op pad; overstekend wild; Bemelen; mooie mergelwand

We koersen aan op Bemelen. Een leuk pad, drukbevolkt met overstekende slakken en langsrennende hardlopers. Links en rechts komt de bosrank (wilde clematis) in bloei. We zitten in mergelgebied. Er zijn verschillende fraaie wanden te zien.

Het voelt aan alsof we hier voor het eerst wandelen. Dat is schijn. Vlakbij het dorp komen we langs een groot informatiebord dat heel bekend voorkomt. Ah ja, is het dít pad! Zoals wel vaker scheelt het enorm in welke richting je door een gebied loopt.

bij Groeve ’t Rooth; onweer aan de horizon

Groeve ’t Rooth ligt als volgende bestemming te wachten. We lopen er niet echt door, maar omheen. In de verte klinkt gerommel. Ja hoor, in het noorden zijn de buien goed te zien aan de horizon. Ze houden zich keurig aan de voorspelling en komen niet dichterbij. We hoeven niet snel naar huis!

Meer naar het oosten ligt Groot-Welsden. Op de GPS staan verderop een paar kleine paadjes. In het echt zijn die niet (meer) te vinden en moeten we een stuk langs een behoorlijk drukke weg lopen. Gelukkig kunnen we rechtsaf naar IJzeren.

in IJzeren

Hier vinden we bij een kapel weer zo’n aanlokkelijk bankje in de schaduw. We hebben wel fruit en thee verdiend. Het begint al aardig warm te worden. De kortste weg naar huis gaat via Sibbe. Na het dorp komen we op de route van gisteren. Niet erg, dat was best een lekker pad.

heel veel witjes rond het mosterdzaad; aangenaam koel

Tot nu toe hebben we al behoorlijk wat vlinders gezien. Soorten als distelvlinder, zandoogje en atalanta houden wel van een zandweggetje met bloemen in de berm. Het veld met bloeiend mosterdzaad blijkt ineens een witjesparadijs. Gisteren waren het er lang niet zoveel. Misschien poppen die massaal zijn uitgekomen? Tientallen, misschien honderden witjes fladderen er rond.

In eigen tuin is het goed toeven onder de parasol. Koffie/thee en vervolgens ook de lunch pakken we gezellig aan de tuintafel. Daarna wordt het toch iets te warm. Maar binnen is het aangenaam koel. Voor het avondeten hoeft alleen maar spanakopita opgewarmd te worden. Dat kost wel veel meer tijd dan verwacht. Misschien was de kern nog niet goed ontdooid? Na een half uur in de oven is het midden nog koud. Tot vier keer toe gaat de ovenschotel terug voor een nieuwe opwarmronde. Dan eindelijk, na meer dan een uur oventijd, is de hele spinazietaart meer dan lauwwarm. Aanvalluh!

tijd voor een spelletje; zonsondergang

In de spelletjesvoorraad zit ook Big Book of Madness. Een spel waar Karin en Bjorn veel ervaring mee hebben. Ze slepen Fanny en Paul mee langs elementen en toverspreuken. Helaas, bij de allerlaatste opdracht in de allerlaatste ronde gaat het nét mis. De groep heeft verloren ...

Dankzij het spel zijn we aan de late kant voor de avondwandeling door de Oeveregrubbe. De zon is al bijna onder. Da’s mazzel. In de verte zien Hans en Paul een ree oversteken. Paul spitst zijn oren op een zandpad en hoort onmiskenbaar een kwartel kwik-me-nitten. Wat klinkt dat mooi! Een geweldige afsluiter van de dag.

Route op 21 juni 2026