Dag 13: Van Adelboden naar Kandersteg
uitzicht vanaf de Bundergrat
Om 6 uur gaat de wekker. Het is nog nauwelijks licht, best een verschil met onze eerste dagen in Kandersteg. De zomer schiet op ... We zien al wel dat er laaghangende wolken zijn, niet helemaal wat de SRF Meteo heeft voorspeld. Maar goed, we hopen er het beste van en gaan toch naar Adelboden.
de bus rijdt voor, start in Oey
Stipt om 2 voor 7 vertrekt de bus naar Frutigen en Adelboden. Nog weinig passagiers, maar dat verandert al bij de volgende haltes in Kandersteg. Dit is duidelijk de scholierenbus. Veel middelbare scholieren, maar ook jongere kinderen die een paar haltes meereizen naar de basisschool in Kandergrund. Bij het station van Frutigen bereikt het kletsgeluid zijn hoogste niveau. Gelukkig is de school een paar haltes verder, daarna is het heerlijk rustig.
We gaan niet helemaal mee tot aan het centrum van Adelboden. Onderweg komen we door dorpsdeel Oey, waarvandaan we meteen omhoog kunnen naar de Bunderchrinde/grat/spitz. Op de kaart leek het erop dat we lang het asfaltweggetje langs de almhutten zouden moeten volgen, maar er zijn tussen de haarspeldbochten heel vaak afkortingen voor wandelaars gemaakt. Dat loopt leuker én het schiet beter op. Bovendien komen we op zo’n afkorting langs een plek waar kort geleden het bos gedund is. Er liggen allerlei stukken tak op brätelformaat. We rapen het een en ander voor ons vuurtje van morgen.
op pad in Adelboden, de juiste richting, almhut, zicht op Adelboden
Bij de eerste pauze hebben we mooi uitzicht op het dal van Adelboden, en de kam van de Chlyne Lohner komt ook al flink dichterbij. Dit alles zonder wolken! Die zijn netjes in het Kandertal blijven hangen. Het pad dat volgt is hier en daar belopen door koeien maar niet erg modderig. Zo schiet het goed op naar de Bunderchumme.
bijna bij de Bunderchumme, Bunderspitz of Bunderchrinde?, het Bunderchrinde-gat, Chlyne Lohner
Hier moeten we kiezen: gaan we naar de Bunderchrinde of richting Bunderspitz? Als we via de Bunderchrinde naar Kandersteg willen afdalen, zit er een tegenstijging in. Daar hebben we wat minder zin in, het wordt dus richting Bunderspitz. Na wat aanpoten komen we op de Bundergrat. Hier is ineens zicht op de Oeschinensee met omringende bergen. Prachtig! Omdat we behoorlijk hoog zitten, zien we op de achtergrond zelfs nog de Eiger, Mönch en Jungfrau. Dit vraagt om pauze!
in goed gezelschap, ook te zien op de Bundergrat
Na 1200 hoogtemeters moet er flink gegeten worden. We krijgen bezoek van vlinders. Blauwtjes, maar ook erebia’s, zijn dol op zweet vanwege de mineralen. Eén blauwtje blijft bijna de hele pauze lang op het hoedje van Hans zitten!
Nog iets verder omhoog totdat het pad naar de Bunderspitz afsplitst. Dit topje nemen we niet meer mee, de weg naar beneden is al lang genoeg. Het steile stuk naar Obere Allme vraagt concentratie. Het is best druk met wandelaars die nog omhoog willen dus we staan regelmatig stil. Toch schiet het aardig op.
steil naar beneden, poep - traktatie voor vlinders
Na een tweede broodpauze dalen we door richting Undere Allme. We kunnen al eerder afslaan richting Ryharts. Langzaam verdwijnt het zicht op de Oeschinensee. Wat gaan we doen? ‘Omlopen’ via Äussere Üschine of nemen we de steile afdaling? We hopen dat de koeien zich deze keer wat ingehouden hebben en gaan direct naar beneden.
Natuurlijk zijn er weer modderige stukken, vooral bij het hutje halverwege de afdaling. Toch valt het mee. Dat zal ook te maken hebben met de reparatiewerkzaamheden die vandaag aan de gang zijn. We maken er een opmerking over tegen één van de werklui, en realiseren ons dat we dezelfde man een paar dagen geleden ook al aan het werk gezien hebben op het Doldenhornhütte-pad. Da’s toevallig! We bedanken hem maar voor de goede zorgen; mede dankzij het perfecte padonderhoud is het immers zo fijn wandelen in Zwitserland.
spazieren naar Ryharts, nagelnieuw pad
Na de eindeloze steile en glibberige afdaling zijn we uiteindelijk bij het Scout Centre. Hè hè. Even uitblazen op een bankje aan de Kander! Daarna kuieren we heel tevreden naar huis. Het sprokkelhout leggen we te drogen op het balkon. Nu eerst genieten van fruit, melk, thee en natuurlijk het onovertroffen uitzicht op de Kandersteger bergen.