Home Vakanties Wandelpaden Fietsen Overig
 
1   Edam
2   Stroe
3   Lemmer
4   Harderwijk

Dag 1: Harderwijk - Edam

ophaalbrug in Waterland

ophaalbrug in Waterland

Voor ons gevoel hebben we nog niet echt een uitgebreid ontbijt verdiend maar ja, zeg dat maar eens tegen een gastvrouw die een warm croissantje op je bord legt! Daarna nog wat bruin brood voor de nodige energie. We kunnen er tegenaan.
Het weer is helaas niet zo mooi als op maandag. Een beetje miezerig is het en dus besluiten we maar om meteen de regenbroeken aan te trekken. Dat blijkt nodig, tot aan de Eem drupt het gestaag door.

stadspoort in Harderwijk Spakenburgse klederdracht veerpont bij Eemdijk langs de mooie Eem

stadspoort in Harderwijk, Spakenburgse klederdracht, veerpont bij Eemdijk, langs de mooie Eem

Dat valt even tegen. Het grauwe IJsselmeer aan de ene kant, een lawaaierige A28 aan de andere kant, en dan nog de wind in het gezicht. Zelfs de eerste pauze, in Spakenburg, is een natte bedoening. Gelukkig is er op het dorpsplein een afdak met bankjes eronder. Zo zitten we in ieder geval droog met onze thee.
Maar bij Eemdijk, waar we de veerpont over de Eem moeten hebben, voelt het een stuk droger aan. Bovendien verleggen we onze koers langzamerhand van zuidwest naar noordwest. Minder wind tegen, een mooiere omgeving, en de regenbroek kan na een paar uur eindelijk uit!

uitzicht bij Naarden-vesting mmm lunch!

uitzicht bij Naarden-vesting, mmm lunch!

Op het stuk door de polders barst het van de kieviten en de ganzen. Hollandser kan bijna niet. We trappen lekker door tot aan Naarden-vesting. Hier is het tijd voor de (eerste) lunch. Zelfgebakken broodjes met kaas, komkommer en tomaat. Wie lust dat niet? Wij zijn er dol op, en alle honden die op dit tijdstip uitgelaten worden, zouden ook graag een hapje mee-eten. “Hij is op dieet!” roept de bazin van een loslopende hond die komt snuffelen. Ze hoeft niet bang te zijn, we eten onze lunch gewoon zelf op hoor.

Terwijl de lucht steeds helderder wordt zien we in de verte het Muiderslot liggen. Bij het fietspad naar Muiden staat een afsluitingsbord - “geldt ook voor fietsers” - maar er is weinig van wegwerkzaamheden te zien. We wagen het erop. Dom, dom! Na bijna 5 kilometer blijkt de brug vlakbij Muiden in reparatie te zijn. Onverbiddelijk worden we teruggestuurd. Als we via een omweg eindelijk langs de andere kant van de brug fietsen, zien we dat we er best overheen hadden gekund. Flauw hoor.

immense schepen op het Amsterdam-Rijnkanaal Durgerdam

immense schepen op het Amsterdam-Rijnkanaal, Durgerdam

De route loopt ook langs/door Amsterdam. Echt grootsteeds wordt het gelukkig bijna nergens. Nou ja, het ‘natuurgebied’ tussen Diemen en IJburg spreekt niet echt tot de verbeelding - maar rustig fietsen kun je er wel. Bij het Amsterdam-Rijnkanaal onze tweede lunchpauze. In de zon, en met veel afleiding van het drukke scheepverkeer.
Na Amsterdam wordt het alleen maar leuker en interessanter. Kleine dorpjes als Durgerdam en Ransdorp, waar de sfeer van vervlogen tijden te proeven is. De polder van Waterland, bijna boomloos en alweer barstensvol weide- en watervogels.

de toren van Monnickendam drukte in Volendam

de toren van Monnickendam, drukte in Volendam

Het einde van de fietsdag komt in zicht. Eerst nog door Monnickendam en dan door Volendam. We waren hier nog nooit en als het aan ons ligt komen we er nooit meer. Druk, druk, druk met slenterende toeristen die allemaal gebakken vis lijken te eten. De viswinkels worden afgewisseld met souvenirshops, en plekken waar je foto’s in klederdracht kunt laten maken. Nee, dat spreekt ons niet echt aan.

in Edam verkopen ze ... hier drijft een kelder!

in Edam verkopen ze ..., hier drijft een kelder!

Edam, onze tweede overnachtingsplaats, heeft dan toch veel meer stijl. We scoren een supermarkt voor wat yoghurt - als aanvulling op de hartige taartjes die we als avondmaaltijd hebben meegenomen - en komen netjes volgens afspraak vr half 6 aan bij ons tweede ‘Vrienden op de Fiets’-adres. Ook hier weer een gezellig kopje thee, en een heel mooie en ruime zolderkamer.
Na ons avondeten gaan we eerst een ommetje lopen. Zelfs na bijna 115 kilometer kunnen we nog goed vooruit. Heel anders dan na een lange wandeldag! We lopen naar de zeesluis van Edam, en terug naar ons B&B via de oude binnenstad. Trots vermeldt een bordje op een monumentaal huis, dat dit pand wereldberoemd is vanwege de kelder, die op het grondwater drijft. Ja, dit is inderdaad heel apart maar wereldberoemd?? Zo leer je altijd weer wat.

Route op 23 april 2013